«خوشی‌ها و مصایب‌ کار»، یکی از مشهورترین کتاب‌های «آلن دوباتن»، به‌زودی با ترجمه‌ی «مهرناز مصباحی» از سوی نشرچشمه راهی کتاب‌فروشی‌ها می‌شود. این کتاب با اجازه‌ی نویسنده و ناشر به ‌فارسی ترجمه‌ شده است و منتشر می‌شود.

این کتاب شامل مقاله‌هایی است که همچون آثار پیشین او می‌توان آن‌ها را درست مثل یک داستان خواند و پیش‌ رفت. این‌بار آلن‌ دوباتن سراغ مفهوم کار رفته است. خواننده‌ی ایرانی پیش از این با چندوچون مقاله‌های او در کتاب‌هایی همچون «چگونه پروست می‌تواند زندگی شما را دگرگون کند؟» و «هنر سیروسفر» آشنا شده است. اما این‌بار دوباتن خواننده‌اش را با مفاهیم عمیق‌تری روبه‌رو می‌کند. او در این کتاب ما را با راه‌هایی آشنا می‌کند که می‌توان از طریق آن‌ها از کار کردن لذت برد و به کار به‌ عنوان وسیله‌ای برای لذت بردن از زندگی نگریست. دوباتن این کتاب را پشت میز اتاق کارش ننوشته است، او دورتادور دنیا سفر کرده تا دست‌ آخر به خواننده‌اش ثابت کند که می‌توان بخش‌های آزاردهنده‌ی کار را نادیده گرفت.

هر کدام از مقاله‌های این کتاب به‌نوعی حاصل این سفرها هستند، و در واقع باید آن‌ها را گونه‌ای از گزارش دانست. از سویی دیگر دوباتن با شیوه‌ی مهندسی معکوس این کتاب را نوشته است. برای مثال بعد از خریدن یک تن‌ ماهی از فروشگاهی در لندن در پی آن راه افتاده است، سر از کشوری درآورده که ماهی تن در آن‌جا صید شده و بعد گام‌به‌گام با آن ماهی آمده، پای حرف‌های کارگری که ماهی را پوست می‌گیرد نشسته و سوار کشتی شده و دوباره سر از همان فروشگاه درآورده و شب به میهمانی خانواده‌ای می‌رود که تن‌ ماهی کنسروشده را سر میز شام‌شان دارند. او به ‌همین ترتیب سر از کارخانه‌ی بیسکوییت‌سازی درمی‌آورد و حتا پای حرف‌های یک مشاور شغلی می‌نشیند و ما را به‌ دنیای علوم موشکی و مهندسی برق می‌برد.

آلن‌ دوباتن شیفته‌ی این سبک‌وسیاق نوشتن است. کتاب‌هایش درست به‌ اندازه‌ی داستان‌های پرماجرا و مهیج پرفروش هستند. خودش در این‌باره در گفت‌وگو با مترجم کتاب، مهرناز مصباحی، گفته است: «من خودم را مقاله‌نویس می‌دانم. این واژه در طیف وسیعی تعریف شده است، پس اجازه دهید توضیح دهم منظورم از مقاله چیست. برای من مقاله، یک قطعه‌نوشته‌ی شخصی است؛ نوشته‌ای که در آن می‌توان حضور نویسنده را احساس کرد؛ نویسنده ممکن است در آن از واژه‌ی "من" استفاده کند و ممکن است گاهی به زندگی‌نامه‌ی خودش ارجاع دهد. به عبارت دیگر، مقاله آن‌طور که معنای لغوی آن القا می‌کند، یک قطعه‌نوشته‌ی آکادمیک نیست که هیچ ارتباطی با یک شخص واقعی و دغدغه‌های فردی نداشته باشد. من مقالاتی را می‌پسندم که رایحه‌ای شخصی از خود در فضا می‌پراکنند. در عین‌حال از نظر من مقاله رسانه‌ی تحقیق در باب موضوعات مختلفی است: می‌تواند درباره‌ی هر موضوعی باشد و به‌راحتی قابل خواندن است. مقاله رسانه‌ی شفافی است، هیچ‌یک از رمزورازهای ممکن شعر را ندارد. زندگی‌یی را برای خودم تصور می‌کنم که در آن بتوانم درباره‌ی موضوعات مختلفی مقاله بنویسم: مرگ، کودکان، نظریات سیاسی، سیستم مالیاتی. به رمان‌نویسی علاقه ندارم چون به‌نظرم مقاله فرم بسیار منعطفی دارد. می‌تواند بسیاری از چیزهایی را که از رمان‌ها انتظار داریم، در خود داشته باشد. می‌تواند دارای دیالوگ، شخصیت، موقعیت و توصیف باشد. بنابراین احساس می‌کنم در مقاله جای کافی برای ابراز هر آن‌چه بخواهم وجود دارد.»

«علی باباچاهی» عصر دوشنبه در کتابفروشی نشرچشمه با علاقمندان عرصه‌ی شعر دیدار می‌کند. همچنین او از ساعت ۱۷ عصر مجموعه‌شعر «نم‌نم بارانم» را برای دوستدارانش امضا خواهد کرد.

چاپ دوم مجموعه‌ شعر «نم نم بارانم» به‌تازگی از سوی نشر چشمه راهی ویترین کتابفروشی‌ها شده است. در اين چاپ، علاوه بر مؤخره‌هايي كه در آخر كتاب آمده، يك يادداشت تازه نيز به چاپ قبلي افزوده شده است.

«نم‌نم بارانم» اولین‌ کتابی‌  است که‌ باباچاهی‌ در دهه‌ی‌ هفتاد منتشر کرد، در این دهه شعر او وارد حال و هوای تازه‌ای شد، تجربه‌های تازه‌ای که بعدها ردپای‌شان در مجموعه‌های بعدی او هم دیده می‌شدند.

علی باباچاهی سال 1321 در شهرستان کنگان استان بوشهر به دنیا آمده است و از جمله آثار او، مجموعه‌های شعر «در بی‌تکیه‌گاهی»، «جان و روشنایی‌های غمناک»، «از نسل آفتاب»، «آوای دریامردان»، «گزینه‌ی اشعار»، «منزل‌های دریا بی‌نشان است»، «نم‌نم بارانم»، «عقل عذابم می‌دهد»، «قیافه‌ام که خیلی مشکوک است»، «رفته ‌بودم به صید نهنگ» و «پیکاسو در آب‌های خلیج فارس» هستند.

«مهدی یزدانی‌خرم»  عصر یکشنبه از ساعت ۱۸ عصر در کتابفروشی نشرچشمه با علاقمندان ادبیات‌داستانی به‌ دیدار و گفت‌وگو می‌نشیند.در این برنامه یزدانی‌خرم دومین رمانش «من منچستر یونایتد را دوست دارم» را برای خریداران این کتاب امضا می‌کند.

«من منچستر یونایتد را دوست دارم» تازه‌ترین اثر داستانی این نویسنده و منتقد این‌هفته به‌ویترین کتابفروشی نشرچشمه راه یافته است. دومین رمان یزدانی‌خرم به‌ عنوان بیست ‌و ششمین رمانِ مجموعه‌ی «کتاب‌های قفسه‌ی آبی» منتشر شده است.

رمان ۲۱۲ صفحه‌ای یزدانی‌خرم روایتی غریب‌ و تودرتو دارد، رمانی با بیش از ۱۰۰ شخصیت که از سال‌هاي میانه‌ای دهه‌ی ۸۰ شروع و در دهه‌ی بیست و سی روایت می‌شود. یزدانی‌خرم پیش از این گفته بود: «"من منچستریونایتد را دوست دارم" اثری است در هجو زمان و جعل تاریخ.» یزدانی‌خرم برای نوشتن این رمان نزدیک به چهار سال وقت صرف کرده و حاصل کار داستانی شده پرکشش با روایتی جذاب. رمان در «تکه‌ی اول» با تصویری از دانشجوی تاریخ دانشگاه تهران آغاز می‌شود؛ در هوای ابری پاییز ۸۳ در خیابان‌ انقلاب. بعد رفته‌رفته به گذشته مي‌رود و با روایتی از چند دهه‌ی قبل‌تر و حمله‌ي متفقين به ايران گره می‌خورد. اين روند ادامه پيدا مي‌کند تا «تکه‌ی دوم»؛ تهران دهه‌ی بیست و سی که پر شده از آدم‌های غریبی که می‌خواهند تکلیف دنیا را روشن کنند، احزاب سياسي، نیروهای متفقین، لهستانی‌های مهاجر، فیلد مارشال اسطوره‌ای ارتش آلمان، شاعر ملی‌گرای ایرانی و...

رمان پر از پرسوناژ و شخصیت یزدانی‌خرم درست مانند پازلی هزارتکه سعی دارد فضایي سیاسی و تاریخی را به تصویر بکشد و هر کدام از این شخصیت‌ها بخشی از این تصویر را می‌سازند.

یزدانی‌خرم این روزها مشغول نوشتن سومین رمانش، «خون» است که به‌زودی تحویل ناشر می‌دهد. «خون» رمانی است با ۱۷ فصل که دغدغه‌های تاریخی و سیاسی نویسنده در آن برجسته است.

اولین رمان یزدانی‌خرم «به گزارش اداره‌ي هواشناسی فردا این خورشید لعنتی» از سوی نشر ققنوس منتشر شده بوده و به عنوان رمان برگزیده‌ي جایزه واو (ادبیات متفاوت) انتخاب شد.

عادل‌ فردوسی‌پور عصر ۵ شنبه در کتابفروشی‌ نشرچشمه حاضر شد و ضمن دیدار با علاقمندانش کتاب «فوتبال علیه دشمن» را برای خریداران این اثر امضا کرد. فردوسی‌پور در این دیدار با ابراز امیدواری از حل مشکلات پیش‌آمده برای نشرچشمه در چندماه اخیر گفت: «عدم حضور نشرچشمه در نمایشگاه کتاب اتفاق ناخوشایندی بود، امیدوارم مسائل پیش‌آمده برای نشرچشمه هرچه‌زودتر حل‌و فصل شود و این ناشر به‌روال عادی کتاب‌هایش را منتشر کند.»

در چند روز گذشته این دومین حضور عادل‌ فردوسی‌پور در کتابفروشی نشرچشمه بود، این مفسر فوتبال و مترجم قرار است امروز شنبه بیست‌وسوم اردیبهشت‌ماه نیز برای دیدار با علاقمندانش به کتابفروشی نشرچشمه بیاید.

«فوتبال علیه دشمن» با ترجمه‌ی عادل فردوسی‌پور این‌روزها به چاپ‌ چهارم رسیده است. سایمون کوپر، خبرنگار انگلیسی به ۲۲ کشور سفر می‌کند تا به این نتیجه برسد که «فوتبال هیچ‌وقت فوتبال نیست: این ورزش جنگ به‌وجود می‌آورد، انقلاب می‌کند و مورد توجه مافیاها و دیکتاتورهاست.» کوپر با فوتبالیست‌ها، هوادارانشان، خبرنگارها و حتا سیاستمدارهای زیادی در سراسر جهان صحبت می‌کند؛ در امریکا و اروپا و افریقا و خاورمیانه و کشورهای دور و نزدیک. او می‌خواهد تأثیر فوتبال بر سیاست و فرهنگ کشورها را دریابد. مصاحبه‌های دردسرساز و ممنوعه ترتیب می‌دهد؛ به برنامه‌های گروه‌های تروریستی سرک می‌کشد؛ اطلاعات عجیب و غریب از گروه‌های مافیایی و دست‌های نامرئی فوتبال کشف می‌کند و کتابش را در زمانی حدود یک سال شکل می‌دهد.

شنبه بیست‌وسوم اردیبهشت‌ماه «حسین سناپور» از ساعت ۱۸ عصر با علاقمندانش در کتابفروشی نشرچشمه دیدار می‌کند. دوستداران ادبیات‌داستانی می‌توانند در این برنامه کتاب‌های این نویسنده‌ی صاحب‌سبک را با امضای او دریافت کنند.

«حسین سناپور» اواخر دهه‌ي ۷۰ با انتشار رمان «نیمه‌ی غایب» به رمان‌نویسی ایرانی جانی دوباره بخشید. «نیمه‌ی غایب» برنده‌ی جایزه‌ي مهرگان ادب شد، رمانی که حالا در چاپ پانزدهمش توقیف شده است.

«حسین سناپور» اواخر دهه‌ي ۷۰ با انتشار رمان «نیمه‌ی غایب» به رمان‌نویسی ایرانی جانی دوباره بخشید. «نیمه‌ی غایب» برنده‌ی جایزه‌ي مهرگان ادب شد، رمانی که حالا در چاپ پانزدهمش توقیف شده است. در سال‌های اخیر سناپور بیش از ده عنوان کتاب منتشر کرده است که هر یک از آن‌ها به‌تنهایی قابل تأمل و خواندنی هستند. «لب بر تیغ»، «ویران می‌آیی»، «سمت تاریک کلمات»، «با گارد باز»، «سیاهه‌ی من»، «یک شیوه برای رمان‌نویسی»، «شمایل تاریک کاخ‌ها»، «جادوهای داستان» و « ده جستار داستان‌نویسی».

سه‌گانه‌ی «کامران محمدی» با انتشار رمان «این‌جا باران صدا ندارد» کامل شد.

به‌تازگی سومین رمان «کامران محمدی» در مجموعه‌ی «کتاب‌های قفسه‌ی آبی» نشرچشمه شده است. «این‌جا باران صدا ندارد» سومین رمان و دوازدهمین کتاب محمدی است که باید آن را ادامه‌ای بر دو رمان «آن‌جا که برف‌ها آب نمی‌شوند» و «بگذارید میترا بخوابد» دانست. سه رمان مستقل که در عین‌حال ویژگی‌های مشترکی دارند. کامران محمدی نخ تسبیحی که این سه رمان را تبدیل به یک سه‌گانه می‌کند، «فراموشی» می‌داند. مفهوم مشترک فراموشی همان‌ چیزی است که سبب شده نویسنده‌، این سه رمان را «سه‌گانه‌ی فراموشی» بنامد.

رمان «این‌‌جا باران صدا ندارد» هم درست همچون «آن‌جا که برف‌ها آب نمی‌شوند» و «بگذارید میترا بخوابد»، ماجراهایش در سه‌ روز اتفاق می‌افتد. در رمان اول، سه روز برفی، بستر رویدادهای داستان است. در «بگذارید میترا بخوابد»، سه روز آفتابی و گرم و در «این‌جا باران صدا ندارد»، سه روز بارانی. رمان «این‌جا باران صدا ندارد» هم درست مثل دو رمان قبلی این نویسنده در ژانر ادبیات روان‌شناختی می‌گنجد. نویسنده این‌بار هم تلاش می‌کند در پس پرده‌ی روایت و داستانی که پیش می‌رود به تحلیل روان‌شناسانه‌ی قهرمان‌های این رمان بپردازد.

محمدی درباره‌ی رمان «این‌جا باران صدا ندارد» گفته است: «دو مرد اصلی داستان به دلایل متفاوت اما واهی، به زن‌های‌شان سوءظن دارند و همین باعث می‌شود دو فاجعه‌ي متقاطع در رمان شکل بگیرد. البته مثل دو کار قبلی، در این داستان هم پس‌زمینه‌ای از یک فاجعه‌ی دیگر در گذشته‌ي آدم‌ها، داستان موازی دیگری را به وجود می‌آورد که در طول سه روز، مجدداً یادآوری می‌شود و با موضوع زمان حال، مناسبت‌هایی دارد. برخلاف "بگذارید میترا بخوابد" مردها نقش مهم‌تری در رمان سومم دارند و حسادت و تعصب مردانه، عنصر محوری داستان است

«گروس عبدالملکیان» دبیر مجموعه‌ی «جهان تازه‌ی شعر» چهارشنبه بیستم اردییهشت‌ماه به کتابفروشی نشرچشمه می‌آید.

عبدالملکیان عصر چهارشنبه از ساعت ۱۶ عصر به گفت‌وگو با علاقمندان عرصه‌ی شعر می‌نشیند، او همچنین آخرین مجموعه‌شعرش «حفره‌ها» را برای دوستدارانش امضا می‌کند.

سال‌هاست که بحث بر سر عدم استقبال از شعر در کتاب‌فروشی‌ها مطرح است، این‌که مجموعه‌شعرها در لیست کتاب‌های پرفروش باشند، اتفاقی است که در یک دهه‌ی اخیر کمتر شاهدش بودیم. بااین‌حال مجموعه‌ی «جهان تازه‌‌ی شعر» نشرچشمه که از بهار سال  ۸۹ به دبیری «گروس عبدالملکیان»  کلید خورد، یکی از محبوب‌ترین و پرفروش‌ترین‌های نشرچشمه است. در این میان مجموعه‌شعر «حفره‌ها»‌ی گروس عبدالملکیان جايگاهي ويژه به دست آورده است. اين مجموعه‌شعر تا امروز  هفت‌‌بار منتشر شده است .

دفتر شعر «حفره‌ها» در 78 صفحه از سوی نشرچشمه منتشر شده است، بیشتر شعرهای این مجموعه در فرم‌های روايي و با مضامين اجتماعی، فلسفی و عاشقانه سروده شده‌اند. اين دفتر 27 قطعه شعر را در برمی‌گيرد که از اواخر سال 1387 تا پايان سال 1389 سروده شده‌اند.

گروس عبدالملکيان تاکنون مجموعه‌های شعر «پرنده‌ي پنهان» سال 1382، «رنگ‌های رفته‌ي دنيا» سال 1385، «سطرها در تاريکی جا عوض می‌کنند» سال 1387 و «حفره‌ها» سال 1390 را به چاپ رسانده است.عبدالملکيان که از برگزيدگان جشنواره‌ي شعر فجر است، در سال‌های اخير جوايز ديگری همچون جايزه‌ی «شعر کارنامه» به خاطر مجموعه شعر «پرنده‌ي پنهان» و جايزه‌ي «کتاب سال شعر جوان» به خاطر «رنگ‌های رفته‌ي دنيا» را دريافت کرده است

«گیوم آپولینر در آیینه‌ی آثارش» نوشته‌ی «پاسکال پیا» با ترجمه‌ی «محمدعلی سپانلو»  از سوی نشرچشمه راهی کتاب‌فروشی‌ها شد.

 «گیوم آپولینر» درباره‌ی زندگی و نقد آثار این شاعر قرن بیستم فرانسه است و در پایان كتاب هم گزیده‌ای از شعرهای این شاعر آمده است.

پاسکال پیا کوشیده است در این اثر از دل آثار او به شناختی روشن‌تر درباره‌ی این نویسنده و شاعر فرانسوی برسد. او درباره‌ی این اثر نوشته است: «به نوشته‌های او، هر چه که باشد مراجعه می‌کنیم تا او را بدون نقاب یا با نقاب هر جا که لازم آید ببینیم.»

او يكي از تأثيرگذارترين شخصيت‌هاي جنبش آوانگارد پاريس در دو دهه‌ی آغازين قرن بيستم بود و بلافاصله پس از ظهور مكتب كوبيسم به لحاظ فكری، بر اين سبك تأثير فراوان گذاشت. آپولينر كه دوست و حامي نقاشان سبك كوبيسم بود، فرم و تجارب شعری‌اش با به كارگيری ضرب‌آهنگ و استفاده از علايم نقطه‌گذاري و طراحی حروف و كلمات شكل گرفت. يكي از نام‌دارترين اشعار او «پل ميرابو» است، «الكل‌ها» و «كاليگرام‌ها» از آثار اين شاعر است.

پاسکال پیا در مقدمه‌ی این اثر چنین نوشته:

«گیوم آپولینر، روز نهم نوامبر ۱۹۱۸، هنگام مرگ فقط ۳۸ سال داشت. در آن روز بسیاری نامش را شنیده بودند، ولی معروف‌‌ترین آثارش بیش از دو هزار خواننده نداشت؛ و در میان این عده شاید دویست نفر یافت نمی‌شد که بداند در آن هفته، بر فرانسه‌ای که سرمست از پیروزی در جنگ است، چه خسرانی وارد آمده است.

چنان‌که رسم شعر واقعی است، اعتبار آپولینر به‌تدریج بالا رفت، امروزه بیشتر از قدیم شعر او را می‌خوانند و در سال‌های آینده نیز همین رشد ادامه خواهد یافت. البته همه‌ی نوشته‌های او را نخواهند خواند. او خود نیز اعتراف کرده است که برخی از این آثار را برای نان نوشته است. ولی نیازی به غیب‌گو نیست تا بتوان مجسم کرد که هر قدر جوانان دلهره‌ی عشق و بیم‌ فردا را خواهند شناخت، شماری از آنان اضطراب خود را با هیجان‌انگیزترین موسیقی خوانندگان کوچه‌های ما هم‌آوا خواهند کرد:

زیر پل میرابو رود سن در گذر است

آیا باید به یاد عشق‌های‌مان بیفتیم

همیشه شادی پس از رنج می‌آید.»

در کنار نقدوبررسی آثار این شاعر شیدای فرانسوی، در این کتاب پرتره‌های سیاه‌قلمی که دوستان نزدیک آپولینر همچون پابلو پیکاسو، ژان کوکتو، لاریونوف، ولامینک، آندره روویر و ماری لورانسن از او به يادگار گذاشته‌اند آمده است، به اضافه‌ي نمونه‌هایی از خط‌نگاری‌های آپولینر. همچنین مجموعه‌ای از عکس‌های به‌جامانده از آپولینر و در نهایت ترجمه‌ی شیوا و روانی از گزیده‌ی اشعار او با ترجمه‌ی شاعرانه‌ي محمدعلی سپانلو را می‌توان در این کتاب ۲۸۵صفحه‌ای خواند.

«آوازهای زنی که از گرامافون می آمد» سروده‌ی «مرتضی نجاتی» سه‌شنبه ساعت ۴۵/۱۷ در فرهنگسرای ارسباران نقدوبررسی می‌شود.

مجموعه‌شعر «مرتضی نجاتی» با حضور «عنایت سمیعی» و «علیرضا عباسی» بررسی خواهد شد. این برنامه در ادامه‌ی سلسله نشست‌های «اتاق شعر» فرهنگسرای ارسباران است.

نشست اتاق شعر با مدیریت گروس عبدالملکیان در سه بخش، نقد مجموعه شعر«آوازهای زنی که از گرامافون می آمد» مرتضی نجاتی ، شعرخوانی محمدعلی بهمنی، رضا چایچی، رضا حیرانی، راضیه بهرامی و آتفه چهارمحالیان و همچنین گفت و گو با حافظ موسوی درباره کتاب «پانوشت» (پنج مقاله در حواشی نظریه های ادبی) برگزار  خواهد شد.

اجرای این برنامه بر عهده ریحان ریحانی از کارشناسان حوزه شعر است.برای کسب اطلاعات بیشتر به فرهنگسرای ارسباران به نشانی، خیابان شریعتی، بالاتر از پل سید خندان، خیابان جلفا مراجعه كنید.

«بالاخره یه روزی قشنگ حرف می‌زنم»  پرفروش‌ترین کتاب شامگاه شانزدهم اردیبهشت در کتابفروشی «نشرچشمه» شد. افزون بر این ترجمه‌ی پیمان خاکسار از مشهورترین رمان «فلن اوبراین» با عنوان «سومین پلیس» هم عصردیروز منتشر شد. پیمان خاکسار روز سه‌شنبه نوزدهم اردیبهشت  از ساعت ۱۶ کتاب‌هایش را در کتابفروشی چشمه برای علاقمندان امضا می‌کند.

«بالاخره یه‌ روزی قشنگ حرف می‌زنم» شامل ۲۶ یادداشت طنز از سداریس است. سداريس پرمخاطب‌ترين طنزنويس پانزده سال اخير امريکاست. تمام کتاب‌هايش با مقياس‌های نجومي پرفروش‌اند. تاکنون تنها در امريکا هشت ميليون نسخه ازآثارش به فروش رسيده است و «بالاخره یه‌ روزی قشنگ حرف می‌زنم» به بیشتر زبان‌های زنده‌ی دنیا ترجمه شده است.

پیمان خاکسار می‌گوید: «سداريس مي‌خنداند. به مفهوم واقعي کلمه. از او نباید انتظاری را داشته باشيد که از کافکا و فاکنر و بورخس داريد. اتفاقاً در بيشتر طنزهايش، به‌خصوص در اين کتاب، فضاهای روشنفکری و روشنفکران را دست می‌اندازد و باعث خنده می‌شود.»

«سومین پلیس»، نوشته‌ی «فلن اوبراین» نویسنده‌‌ی مطرح ایرلندی، نیز  از سوی نشرچشمه منتشر شد.

«پیمان خاکسار»، درباره‌ی اولین اثری که از این نویسنده به فارسی ترجمه شده است، می‌گوید:« اوبراین «سومین پلیس» را در سال 1939 نوشت، اما هیچ ناشری قبول نمی‌کرد منتشرش کند. به همين دليل این رمان در زمان حیات نویسنده هرگز منتشر نشد. در نهایت هم «سومین پلیس» سال ۱۹۶۷ به چاپ رسيد، یعنی دقیقاً یک سال پس از مرگ نویسنده‌اش..

اين رمان با اعترافات یک قاتل آغاز می‌شود. اما روایت ماجراها با منطقی پیش می‌رود كه در بسیاری از مواقع، بسیار منحرف‌شده و آشفته به‌نظر می‌رسد. برخی از منتقدان بر این باورند كه در پایان داستان چیزی دستگیر مخاطب نمی‌شود. در این رمان با دو روایت موازی روبه‌رويیم، یکی که روایت اصلی کتاب است و دیگری روایتی فرعی، که در آن زندگی و اختراعات فیلسوف و دانشمند غریبی به نام «سلبی» شرح داده می‌شود..

علاقه‌مندان به آثار اوبراین، با این شخصیت فرعی آشنا هستند. « سلبی» فیلسوف و دانشمندی ایرلندی است كه برای اولین‌بار در همین رمان ظاهر و به چهره‌ای داستانی در ادبیات ایرلند تبدیل شد. این شخصیت گرچه نقش پررنگی در روند داستان دارد، اما هیچ‌گاه به طور مستقیم در ماجراها ظاهر نمی‌شود و مخاطب نام او را تنها در پانوشت كتاب و ارجاع‌های نویسنده می‌بیند.

نویسنده‌ي «سومین پلیس» از ماجراهایی درباره‌ي قتل، به توصیفاتی طولانی از دوچرخه‌هایی می‌رسد كه با حاشیه‌هایی مضحك هم همراه می‌شود. این‌گونه است كه «اوبراین» فضای تیره‌وتار داستان را به سمت اثری طنز می‌برد كه در بسیاری از مواقع، مخاطب را به خنده وا می‌دارد. توصیفات نویسنده، بسیار دقیق و جزئی است و مخاطب به‌راحتی مي‌تواند در ذهن خود صحنه‌ها را بسازد.

جیمز جویس درباره‌ي او می‌گوید: «یک نویسنده‌ی واقعی، او طنازی بالفطره است.»

«نیمکت داغ» روایتی است از دنیای فوتبال، اما نه زمین سبز، که از نیمکت‌های سرنوشت‌سازی که کنار مستطیل سبز هستند.

این‌بار «حمیدرضا صدر» پژوهشگر و تحلیلگر فوتبال در «نیمکت داغ» سراغ چهره‌های مربی‌گری برجسته‌ی تاریخ فوتبال در جهان و ایران رفته است و از دنیای مردان شماره‌ی یک فوتبال نوشته است. او در سی‌ و یک فصل به بررسی عصر سی ‌و چهار مربی بزرگ فوتبال پرداخته است. «نیمکت داغ: از حشمت مهاجرانی تا الکس فرگوسن و ژوزه مورینیو» تنها روایتی از تاکتیک‌ها و تکنیک‌ها نیست، بلکه دکتر حمیدرضا صدر زندگی و آن‌چه را که اين مردان بیرون از دروازه‌ی استادیوم‌های فوتبال رویارویش قرار می‌گرفتند، در اين کتاب آورده است.

او در مقدمه‌ی «نیمکت داغ: از حشمت مهاجرانی تا الکس فرگوسن و ژوزه مورینیو» درباره‌ی این کتاب و این‌که ایده‌ی نوشتن این اثر از کجا آمده، نوشته است: «نخستين مربيانی که شناختيم چه کسانی بودند؟ آن‌ها را برای چه به ياد می‌آوريم؟ پيروزی تيم‌های‌شان اهميت داشت يا بازی‌هايی که ارائه مي‌دادند؟ شخصيت‌شان قوي بود يا هوش فراواني داشتند؟ ستاره‌های بزرگی در تيم‌شان بازی می‌کردند يا با دست خالی جلو می‌رفتند؟ مدير بودند يا مربی؟... انگاره‌ی اوليه‌ی اين کتاب برتافته از تحليل‌های تاکتيکي بود. اين‌که تيم‌های اوليه‌ی تاريخ با تعداد پرشمار مهاجم و تعداد انگشت‌شمار مدافع بازی می‌کردند. اين‌که سير تطور تاکتيکی چه بوده. رويکرد تاکتيکي در چه ادواری تغيير کرده و تاريخ فوتبال چگونه ورق خورده. مربيان موردبحث یا جايگاه تاکتيکي برجسته‌ای دارند يا اهميت تاريخی ويژه‌ای. ترتيب ارائه‌ی آن‌ها در فصل‌های کتاب مبتنی بر تقدم تاريخي است و مي‌توان از دورانی به دوران ديگر با نوعی پيوستگی تاريخی، به‌ روند تغييرات تاکتيکی از عصری به عصر ديگر دست يافت. نخستين مربی هربرت چاپمن انگليسي در دهه‌ی ۱۹۲۰ است وآخرينش پپ گوارديولا در آغاز دهه‌ی۲۰۱۰.»

نکته‌ی جالب این اثر پرداختن به «حشمت مهاجرانی» مربی قدیمی ایرانی در کنار چهره‌هایی همچون «الکس فرگوسن»، «فابیو کاپلو» و «ماریو زاگالو» است، حمیدرضا صدر در همان مقدمه‌ی کتاب درباره‌ی این چیدمان توضیح داده است: «اميدوارم خوانندگان ناآشنا با تاريخ فوتبال ايران و آسيا از ديدن نام حشمت مهاجراني در سياهه‌ی ارائه‌شده، تعجب نکنند. اين کتاب بدون پرداختن به فوتبال ايران با حفره‌ای خالي روبه‌رو می‌شد. جايگاه مهاجرانی ميان مربيان آسيايی يگانه است. پيش از او اکثر تيم‌های آسيايي در ديدارهای مقدماتی جام جهانی غايب بودند و نمايندگان راهي‌شده مسير کوتاهی را طی می‌کردند. مهاجراني اولين نماينده‌ی واقعی آسيا را راهی جام‌ جهانی کرد. او تيمش را در مصاف با همه‌ی نمايندگان قاره‌ی آسيا به‌علاوه‌ي استراليا، در ويترين جام جهاني جای داد. او برای اولين‌بار تيمی از غرب آسيا را راهی جام جهانی کرد. او در ايران با سامان‌دهي تيم‌های ملی جوانان، بنايی نو درانداخت و رکورد قهرمانی در آسيا بر جای گذاشت. انجام يک گفت‌وگوی مفصل با او و مرور بازی‌های تيم‌ملي به رهبری او، ترکيبِ بخشِ او در اين کتاب است.»

پیش از این دکتر صدر در نشرچشمه رمان «یونایتد نفرین شده» و «روزی روزگاری فوتبال» را منتشر کرده بود.

 برای سهولت در انتخاب و خرید برای کاربران اینترنتی سایت نشرچشمه و بازدیدکنندگان این‌روزهای فروشگاه نشرچشمه لیست کتاب‌های موجود و قابل فروش را به شکل نسخه‌ی پی.دی.اف در اینجا قرار می‌دهیم، با مطالعه‌ی این لیست می‌توانید کتاب‌های دلخواه‌تان را راحت‌تر انتخاب کنید.

پرفروش‌ترین‌های نشرچشمه از سیزدهم تا شانزدهم اردیبهشت‌ماه عبارتند از :

لب‌برتیغ

حسین سناپور

داستان درباره «سمانه» دختری است که با پدر و نامادری جوانش زندگی می‌کند و گروهی می‌خواهند به دلایلی او را بربایند اما پسر موتورسواری که همیشه سر راه «سمانه» سبز می‌شود او را به قیمت کشتن دو نفر از ربایندگان نجات می‌دهد. و... اما قصه همین نیست و ادامه پیدا می‌کند با خونخواهی دوستان ربایندگان و با شرح رابطه نامادری «سمانه» با آنها و با موتورسوار و... این بار «حسین سنا‌پور» اثری پر‌حادثه را از طبقه‌ی فرو‌دست‌تر جامعه‌ی ایران روایت می‌کند.

حفره‌ها

گروس عبدالملکیان

سال‌هاست که بحث بر سر عدم استقبال از شعر در کتاب‌فروشی‌ها مطرح است، این‌که مجموعه‌شعرها در لیست کتاب‌های پرفروش باشند، اتفاقی است که در یک دهه‌ی اخیر کمتر شاهدش بودیم. بااین‌حال مجموعه‌ی «جهان تازه‌‌ی شعر» که از بهار سال ۸۹ کلید خورد، یکی از محبوب‌ترین و پرفروش‌ترین‌های نشرچشمه است. در این میان مجموعه‌شعر «حفره‌ها»‌ی گروس عبدالملکیان جايگاهي ويژه به دست آورده است. اين مجموعه‌شعر تا امروز شش‌بار منتشر شده است و چاپ هفتم آن به زودی راهی کتاب‌فروشی‌ها می‌شود.

عقاید یک دلقک

هاینریش بل

ترجمه‌ی محمد اسماعیل‌زاده

«عقاید یک دلقک» به چاپ هفدهم  رسیده است و همچنان در رتبه‌ی سوم پرفروش‌ترین‌ها قرار دارد. این کتاب از دو دیدگاه مهم قابل بررسی است: یکی اثرات روانی پس از جنگ و دیگری اهمیت انسان و مقابله با هر چیزی که مانع انسان بودنش می‌شود. هاینریش بل به انسان با همه‌ی اشتباهاتش و سادگی‌هایش معتقد است و به هر چه که مانع انسانی بودن باشد،‌ می‌تازد.

بونوئلی‌ها

نوشته‌های سوررئالیستی لوئیس بونوئل

لوئیس بونوئل

شیوا مقانلو

لوئیس بونوئل را از چهره‌های شاخص و از سردم‌داران سورئالیسم در سینما دانسته‌اند. بونوئل که امروزه تمامی فیلم‌های او به عنوان آثاری کلاسیک جزء متون درسی دانشجویان سینما در جهان بررسی و نقد می‌شوند با دامنه‌ی دانش و اطلاعات زیادی که داشت سهمی انکارنشدنی در سینمای جهان دارد. در بونوئلی‌ها خوانندگان قرار است با وجهی از شخصیت هنری بونوئل آشنا شوند که برای مخاطبان فارسی زبان تاکنون کمتر معرفی شده و مهجور مانده است. بونوئل به قول ژان کلود کری‌یر ـ دوست و فیلمنامه‌نویس اکثر فیلم‌های او ـ با کم‌حرفی ادبی‌اش یاداشت‌هایی را خلق کرد که:«چون نجات‌یافتگانی از اعماق، ارزش وجودی بسیاری دارند. آن‌ها بخش‌هایی از نویسنده‌ای هستند که او می‌توانست باشد، نویسنده‌ای از دست‌رفته، نویسنده‌ای شبح که پشت یک فیلم‌ساز بزرگ پنهان شده است.»

کتاب بونوئلی‌ها روزنه‌ای است که با نگاه دزدانه‌ی ما به آن، جهان دیگری از بونوئل را برای‌مان نمایان می‌سازد.

عامه‌پسند

چارلز بوکفسکی

پیمان خاکسار

این کتاب ماجرایی پلیسی دارد و می‌توان آن را در رده‌ی ادبیات پلیسی قرار داد. با این وجود با سایر رمان‌های پلیسی تفاوت دارد. در آن جنایتی اتفاق نمی‌افتد و برخلاف سایر رمان‌های پلیسی، شخصیت کار‌آگاه در این رمان انسانی زیرک و توانا نیست. بلکه پیرمردی کم‌توان است و فقط به کمک شانس و دیگران موفق می‌شود وظیفه‌ی خود را انجام دهد. شخصیت مالوف آثار «بوکفسکی»- چیناسکی- در این رمان تنها در یک صحنه کوتاه به داستان می‌آید.

جیرجیرک

احمد غلامی

«پایان هر چیزی یعنی مرگ و مرگ چیزی است که تا کسی آن را تجربه نکند، نمي‌فهمد و وقتی تجربه کرد، تجربه‌اش برای خودش و دیگران فایده‌ای ندارد. پدر من مرگ را در بدترین شکلش تجربه کرد. روی نرده‌های سالن فوتسال نشسته بود که توپ خورد به سرش، سرش به...»

احمد غلامی نویسنده و روزنامه‌نگار نام‌آشنا در این اثر، رئالیسم داستانی را با واقعیتی اجتماعی درهم آمیخته است. چاپ‌ اول این داستان بلند در کمتر از دو ماه به پایان رسید و به‌زودی چاپ‌ دوم «جیرجیرک» راهی کتاب‌فروشی‌ها می‌شود.

یوسف‌آباد، خیابان سی‌وسوم

سینا دادخواه

«یوسف‌آباد خیابان سی و سوم» رمانی است که می‌تواند چندین‌وچند سال دیگر، تابلوِ روشنی از تهران دهه‌ی هشتادِ جوان‌های بیست و چندساله‌ی این روزها جلوِ چشم خواننده بگذارد. همه‌ی این‌ها در کنار روایت خوش‌خوان سینا دادخواه سبب شده است که اولین رمان این نویسنده‌ی جوان همچنان یکی از پرفروش‌ترین‌های نشرچشمه باشد.

نگران نباش

مهسا محب‌علی

داستان «نگران نباش» را دختری معتاد روایت می‌کند که در بحبوحه‌ی زلزله‌ای مهیب در تهران، به خیابان می‌زند و زندگي و نگرش نسل جوان ايرانی را توصیف می‌کند. در حقیقت این رمان گزارشی ا‌ست از اندیشه و عمل یک نسل عاصی که نه با گذشته‌ها پیوند محکمی دارد و نه آینده‌ی روشنی را پیش روی خود می‌بیند. این اثر در سال 89 برنده‌ی جایزه‌ی بهترین رمان از سوی بنیاد گلشیری شد.

هیچ‌کس مثل تو مال اینجا نیست

میراندا جولای

فرزانه سالمی

ميراندا جولاي متولد سال 1974 ميلادي در امريكا است. مي‌گويند به هر چه دست بزند طلا مي‌شود و ظاهرا بي راه هم نمي‌گويند چون  او هم البوم‌هاي موسيقي موفقي داشته ، هم فيلم موفقي ساخته و هم داستان‌هاي خوبي نوشته است. خلاقيتش شايد كمي رنگ و بوي كودكانه داشته باشد اما انگار استعداد غريبي دارد در اينكه واقعيت را از جزئيات سورئال زندگي روزمره بيرون بكشد و تنهايي ادم‌ها را به عجيب ترين شكل ممكن نشان بدهد...

باشگاه مشت‌زنی

چاک پالانیک

 پیمان خاکسار

این اولین‌باری است که «چاک پالانیک» با یکی از مهم‌ترین رمان‌هایش به خواننده‌ي فارسی‌زبان معرفی می‌شود. پالانیک «باشگاه مشت‌زنی» را سال 1996 نوشت. رمانی که در نگاه اول روایت‌گر خشونت‌طلبی است، اما «جی. جی. بالارد» نویسنده‌ي شهیر امریکایی معتقد است «باشگاه مشت‌زنی» را باید آینه‌ي تمام‌نمای انسان تنهای امروز دانست. داستان زندگی یک شهروند امریکایی که از ملال و روزمرگی کلافه شده است و به یک‌باره سر از باشگاهی درمی‌آورد که آدم‌هایی شبیه او برای خلاصی از سرخوردگی‌های‌شان سراغ مشت‌زنی آمده‌اند. زندگی قهرمان داستان پالانیک به‌زودی سیر دیگری پیدا می‌کند. چاک پالانیک در سال 1962 در واشنگتن متولد شده است. این نویسنده‌ي 46‌ساله تا امروز 11 کتاب داستانی و سه اثر غیرداستانی منتشر کرده است. «باشگاه مشت‌زنی» او تا اوایل سال ۹۸ جزء برترین کتاب‌های کتابخانه‌های ایالت متحده‌ي امریکا باقی ماند و کمی بعد وقتی «دیوید فینچر» فیلمی براساس این داستان ساخت، دوباره این کتاب به لیست پرفروش‌ترین‌های آمازون راه یافت. دیوید فینچر فیلم «باشگاه مشت‌زنی» را با حضور چهره‌هایی همچون «برد پیت» و «ادوارد نورتن» ساخت، بااین‌حال پایان فیلم و رمان چندان شباهتی به یکدیگر ندارند و کارگردان و نویسنده هر یک راه خود را رفته‌اند.

روز خرگوش

بلقیس سلیمانی

«روز خرگوش» چهارمین رمان بلقیس سلیمانی است.

سلیمانی با اشاره به رمان ‌«روز خرگوش»‌، گفت:«رمان ‌روز خرگوش‌ در تهران می‌گذرد و محور آن هم مسائل و مشکلات زنان است. این رمان نسبت به كارهای قبلی من كوتاه‌تر است.»

«روز خرگوش» رمان صد و بیست‌ صفحه‌ای بلقیس سلیمانی حال‌و‌هوایی متفاوت از آن‌چه پیش‌تر خوانندگان او با آن روبه‌رو شده‌اند را پیش رو می‌گذارد. در بخشی از این رمان می‌خوانیم: «از خيابان فروردين وارد ميدان انقلاب می‌شوم، ميدان مثل هميشه شلوغ است. اين همان جايي است که فکر می‌کنم تهران را به دو قسمت تقسيم مي‌کند، نه به شمال و جنوب جغرافيايی که به مردماني شمالی و جنوبی، نه حتا به شمال‌شهری و جنوب‌شهری که معنايی کم‌وبيش ايدئولوژيک و سياسی دارد، که به شمال و جنوب فرهنگی. چهره‌هايی که در قسمت جنوبی ميدان مي‌بينی از جهت ظاهر و خطوط چهره و حرکت اعضاي بدن و نوع پوشش و حتا هاله‌ی اطراف‌شان با مردمان قسمت شمالي ميدان متفاوت هستند. اين‌جا در اين بخش از ميدان چيزي از حاشيه، از روستا، از شهرستان حضور دارد. انگار اين بخش از شهر گلوگاه آمدوشد مردمان حاشيه‌ای و غيرتهرانی است.»

بلقیس سلیمانی زاده‌ی سال 1342 در كرمان است كه آثار پیشین او، رمان‌های «بازی آخر بانو»،‌ «خاله‌بازی» و «به هادس خوش آمدید» و مجموعه‌های داستان‌هاي «بازی عروس و داماد»‌ و «‌پسری كه مرا دوست داشت» هستند.

زیارت‌نامه‌ی مرغ‌سحر و همخوانی دختران خرداد ماه

سیدعلی صالحی

تازه‌ترين مجموعه‌شعر سيدعلی صالحی یکی از پرفروش‌ترین‌های مجموعه‌ی «جهان تازه‌ی شعر» در نشرچشمه است.

این مجموعه‌شعر با مقدمه‌ای مفصل «به ‌نام ‌دویدن در خواب رنگین‌کمان‌« آغاز می‌شود. از شعر‌های این مجموعه می‌توان‌ به «‌بی‌بازگشت»‌، ‌»بام‌ها»، «کوچه»‌، «کلمات»‌، «‌از داستان کدام قرار؟!‌«، «‌که منتهات منم»‌، ‌»من زنده‌ام هنوز»‌، ‌»حدس بزن؟»‌،‌ ‌»ظهر»، «زائران هزاره‌ی باران»‌،‌ «قصه‌ی آخر شب‌«، «‌زنده‌باد امید‌« و ‌»نیزه و گل‌ سرخ‌« اشاره کرد.

غرامت مضاعف

جیمز.ام.کین

بهرنگ رجبی

مجموعه‌ی «جهان کلاسیک» نشرچشمه در اولین روزهای بهار امسال با ترجمه‌ی «بهرنگ رجبی» یکی از مشهورترین رمان‌های «جیمز ام. کین» را راهی کتاب‌فروشی‌ها کرد. «غرامت مضاعف» از آن‌دست داستان‌هایی است که تنها به قفسه‌ی کتاب‌فروشی‌ها اکتفا نکرده و ستایشگران بسیاری در عالم سینما و تئاتر یافته است. جیمز ام. کین شانس این را داشته که در ایران به واسطه‌ی نسخه‌ی سینمایی رمان‌هایی همچون «غرامت مضاعف» و «پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند» شناخته شود؛ البته شانس عاشقانه‌ی جنایی «غرامت مضاعف» در این میان دوچندان بود. «بیلی وایلدر» و «ریموند چندلر» از ستایشگران همیشگی این رمان شدند و کمی بعد فیلم‌نامه‌ی مشترکی براساس این رمان نوشتند که تبدیل به یکی از ماندگارترین‌های سینمای کلاسیک شد. فیلمی که در کارنامه‌ی سینمایی بیلی وایلدر هم درخشید.

بیلی وایلدر درباره‌ی این رمان می‌گوید: «قبل‌تر از جیمز ام. کین "پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند" را خوانده بودم، می‌دانستم یک چیزی در چنته دارد و شعوری که خیلی از فیلم‌نامه‌نویس‌های آن دوره از آن عاری بودند. اول کار این داستان را در مجله‌ی "لیبرتی" منتشر کرده بود، وقتی "غرامت مضاعف" را خواندم حسابی این داستان هیجان‌زده‌ام کرد. راستش حتا به‌نظرم می‌شد آن را نسخه‌ی کامل‌شده و پخته‌تر "پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند" به حساب آورد. البته که من ترجیح می‌دادم همراه خود کین سراغ اقتباسِ این رمان بروم، اما آن‌موقع کین داشت توی یک کمپانی دیگر کار می‌کرد، برای همین هم من مجبور شدم باریموند چندلر عنق سر این فیلم‌نامه کار کنم. بااین‌حال رمان تکان‌دهنده بود و توی هر صفحه‌ای که جلو می‌رفتم انگار شلاقی می‌خوردم، تکان‌دهنده بهترین واژه‌ای است که می‌شود درباره‌ی این رمان به کار برد. آن روزها هنوز نوشتن رمان جناییِ این‌قدر تلخ باب نبود، ستاره‌های هالیوود هم می‌ترسیدند که نقش یک قاتل را بازی کنند، اما "باربارا استنویک" باهوش بود و درجا فهمید که بازی در نقش "فیلیس" چه‌قدر ماندگار است. البته برای پیدا کردن مردی که نقش "نف" را بازی کند هم دردسرهای زیادی کشیدیم، بالاخره "فردی مک‌موره‌ی" را را وادار کردم نقش نف را بازی کند، گفت: "ببین، یا مسیح، من الان دارم کمدی بازی می‌کنم، من ساکسیفون می‌زنم." من گفتم: "تو باید این قدم بزرگ رو برداری" و او هم قبول کرد، بعدها خودش گفت که این بهترین نقشی بوده که در تمام عمرش بازی کرده است.»

جیمز جویس

بدون هیچ چون و چرایی یک نویسنده‌ی بزرگ... فلن اوبراین به مغزتان با کلمات، سَبْک، جادو، دیوانگی، و ابداعاتی بی حد و حصر حمله می‌برد.

آنتونی برجس

از زمانی که At Swim-Two-Birds منتشر شد در ذهنم به عنوان یکی از بهترین کتاب‌های قرن جای گرفت. کتابی بی همتا... در حد و اندازه‌های اولیس و تریسترام شندی.

گراهام گرین

سومین پلیس خنده‌دارترین کتابی ست که تا به حال نوشته شده... همینطور ترسناک‌ترین.

چارلز بکستر

فلن اوبراین خلاق است و شیوه‌ی قصه گویی‌اش پُر شتاب و محکم. عجیب‌ترین چیزها را عادی جلوه می‌دهد و عادی‌ترین چیزها را خنده‌دار.

تایمز

حتی اولیس و فینگنز ویک هم پشت سر آثار او هستند، احتمالاً جویس به او حسودی‌اش می‌شده.

آبزرور

اگر ما قدر آثار فلن اوبراین را ندانیم یک مشت احمقیم که لیاقت آدم‌های بزرگ را نداریم. فلن اوبراین انسان بسیار بزرگی ست.

آنتونی برجس

ادبیات ایرلند یک تثلیث مقدس دارد. جیمز جویس، ساموئل بکت و فلن اوبراین. فلن اوبراین یکی از بی‌شمار اسم مستعاری بود که برایان اونولان-زاده‌ی استاربن ایرلند به سال 1911- برای خود برگزیده بود. در هجده سالگی به دانشگاه دابلین رفت و چیزی نگذشت که همه را در بحث‌های دانشجویی با طنازی‌اش سرگرم می‌کرد. در سال 1935 به خدمت دولت ایرلند در آمد و تا سال 1953 که بازنشسته شد منشی بسیاری از وزرای دولت محلی بود.

اولین رمانش-At Swim-Two-Birds- در سال 1939 منتشر شد، به توصیه‌ی گراهام گرین که در آن دوره مسئول بررسی آثار انتشارات لانگمن بود. کتاب بعد از انتشار مورد ستایش بسیاری قرار گرفت، از جمله‌ی این ستایشگران ساموئل بکت و جیمز جویسِ تقریباً کور بودند که دومی کتاب را به کمک یک ذره بین خواند و می‌گویند آخرین رمانی بود که در زندگی‌اش مطالعه کرد و بسیار آن را دوست داشت. راوی کتاب دانشجویی ایرلندی ست که در زمان‌هایی که در رختخواب و یا در میخانه نیست مشغول نوشتن رمانی ست درباره‌ی مردی به نام ترلیس که دارد کتابی درباره‌ی دشمنانش می‌نویسد که آن‌ها هم برای انتقام مشغول نوشتن کتابی درباره‌ی ترلیس هستند. این رمان کتابی ست درباره‌ی نوشتنِ یک کتاب درباره‌ی نوشتن یک کتاب. یکی از اولین و برجسته‌ترین متافیکشن‌های تاریخ ادبیات. ولی رمان دوم اوبراین، سومین پلیس، توسط تمام ناشران رد شد. نه گراهام گرین توانست ناشران را مجاب به چاپش کند و نه ویلیام سارویان که دوست نزدیکش بود. دلیل‌ ناشران هم این بود که رمان بیش از حد فانتزی ست. ناشران بعد از رمان اول اونولان از او خواسته بودند تا از فانتزی آثارش بکاهد ولی او به حرف‌شان گوش نکرده بود و رمانی نوشته بود که در تخیل از مرزهای رمان‌ قبلی‌اش هم فراتر رفته بود. اونولان که سرخورده شده بود به همه گفت که دستنویس رمان را گم کرده، گفت که وقتی در قطار بوده پنجره باز مانده و باد کتاب را ورق به ورق با خود برده. ولی در حقیقت آن را در زیر تخته‌های کف آشپزخانه‌اش پنهان کرده بود. پس از این ناکامی به مدت بیست سال هیچ رمانی ننوشت ولی در نشریات مختلف با اسامی مستعار گوناگون-به این دلیل که در آن دوره کارمندان دولت حق نداشتند با اسم حقیقی خود مطلبی منتشر کنند- مقاله‌های طنز می‌نوشت که به شدت پرطرفدار بودند. حتی گاهی با نام مستعار برای سردبیر روزنامه‌هایی که مقاله‌هایش را چاپ کرده بودند نامه می‌نوشت و به مطلبی که خودش نوشته بود اعتراض می‌کرد. پس از گذشت این بیست سال سه رمان دیگر نوشت، دهان گرسنه که به زبان گالیک نوشت، زندگی سخت که چنان مورد استقبال قرار گرفت که در چهل و هشت ساعت چاپ اولش تمام شد و آرشیو دالکی. هر سه‌ی این‌ها رمان‌های فوق‌العاده‌ای هستند ولی نه در حد و اندازه‌های دو رمان اولش. او در سال 1966 در سن 55 الگی درگذشت و یک سال بعد سومین پلیس توسط همسرش که از جای کتاب اطلاع داشت منتشر شد. از او فرزندی باقی نماند.

فلن اوبراین بسیار تحت تاثیر جویس است ولی به اندازه‌ی او خودنمایی ندارد. مثل او مدرسی نمی‌نویسد. درست است که پیچیده نویس است و به خصوص رمان اولش پر است از ارجاع به زمین و زمان، ولی کتاب‌هایش خوش‌خوان تر از کتاب‌های جویس هستند. چون قصه‌گوی فوق‌العاده‌ای ست و روایتش را فدای بازی‌های زبانی نمی‌کند. مثلاً همین رمان سومین پلیس را سخت می‌توان پس از خواندن چند صفحه‌ی اول زمین گذاشت. هرولد بلوم منتقد تاثیر گذار آمریکایی سومین پلیس را در فهرست برترین آثار تاریخ ادبیات غرب آورده و گاردین هم آن را در فهرست کتاب‌هایی آورده که هر کس باید قبل از مرگش بخواند. کیث هاپر استاد ادبیات دانشگاه آکسفورد گفته "این کتاب اولین شاهکار بزرگ سَبْکی ست که ما امروزه از آن به عنوان پست مدرن یاد می‌کنیم."

لازم می‌دانم به یک نکته‌ی فرعی اشاره کنم. در یک از بخش‌های مجموعه‌ی لاست –خودم ندیده‌ام- یکی از شخصیت های اصلیِ مجموعه به نام دزموند کتاب سومین پلیس را به دست دارد و در حال خواندنش است. نمای بسته‌ای هم از عنوان کتاب در مجموعه می‌آید. بعد از پخش این قسمت فروش کتاب به شکلی نجومی بالا رفت. وقتی از یکی از نویسندگان مجموعه دلیل نشان دادن عنوان این کتاب را پرسیدند گفت که بسیاری از ایده‌های اصلی مجموعه را از این شاهکار ادبی گرفته و خواندن آن می‌تواند به بینندگان مجموعه کمک کند تا پیچیدگی‌های مجموعه را بهتر درک کنند. گفتم، چون مجموعه را ندیده‌ام هیچ نظر شخصی در این باره ندارم. در میانه‌ی ترجمه‌ی کتاب بود که متوجه این برداشت شدم. قضاوت شباهت‌ها و ناشباهت‌ها بر دوش کسانی که مجموعه را دیده‌اند.

این کتاب فعلاً تنها کتاب فلن اوبراین (برایان اونولان) است که به فارسی ترجمه شده.

کتاب ها چاپ اول نشرچشمه در سال ۱۳۹۱ عبارتند از:

 داستان فارسی

اين جا باران صدا ندارد. کامران محمدی.
بودا رستوران گردباد. حامد حبيبی.
تن ها. مهدی شريفی.
دختران دلريز. داوود غفارزادگان.
طناب کشی. مجيد قيصری.
کاج های مورب. علي چنگيزی.
کانادا جای تو نيست. فرشته توانگر.
گرمازده. مهام ميقانی.
من منچستر يونايتد را دوست دارم. مهدی يزداني خرم.
نوروز آقای اسد . محمد کلباسي.

 داستان غيرفارسي

افق. پاتريک موديانو / حسين سليماني نژاد.
ايزابل بروژ. کريستين بوبن / پرويز شهدي.
بالاخره يه روزی قشنگ حرف مي‌زنم. ديويد سداريس / پيمان خاکسار.
سومين پليس. فلن اوبراين / پيمان خاکسار.
عموزادگان. سال بلو / ويدا قانون.
غرامت مضاعف. جيمز ام. کين / بهرنگ رجبي.
قدرت و جلال. گراهام گرين / هرمز عبداللهي.
مرد سوم. گراهام گرين/ محسن آزرم.
هميشه ارباب. لوئيز کوپر / شهره شاهين‌فر.
تابوت‌های دست ساز. ترومن کاپوتي / بهرنگ رجبي.

شعر فارسي

آوازهای زني که از گرامافون می‌آمد. سيد مرتضي نجاتی.
انتظار گير افتاده است. شهين منصوری آراني.
اين پرنده از دوران سلجوقيان آمده است. ايرج ضيايي.
برگ‌های بی‌عشوه‌ی ختمی. سعدی گل‌بياني.
چند ورقه مه. رضا جمالی حاجيانی.
راوی سوم. اهورا گودرزی.
روزنامه‌ای با دو پای آويزان. هوده وکيلي.
شعرها و يادها دفترها کاهی. احمدرضا احمدی.
عاشقانه‌های چهارفصل. احسان مهتدی.
من و خواهرم. کتايون ريزخراتی.
نم‌نم بارانم. علي باباچاهي.
همه انگشتانم اشار ه‌اند. آذر کتابی.

شعر غيرفارسی

دوئتی برا يک صدا. ليندا پاستان / آزاده کاميار.

گيوم آپولينر در آيينه آثارش. پاسکال پيا / محمدعلي سپانلو.

 درباره ادبيات

دانش نشانه گذار در خط فارسي. دکتر ناصر نيکوبخت.
سعي بر مدار اندوه. (گفتارهايی درباره آثار داستاني مصطفي مستور). فرشيد سادات شريفی.
غبار بر ماه. بيژن هنر‌ی‌کار.
ميم و آن ديگران. محمود دولت آبادی.

متون منثور کهن

سي فتوت‌نامه‌ی ديگر. مهران افشاري.
قصه قديم. محمدعلي سپانلو.

متون منظوم کهن
اخبارنامه. به کوشش اولريش مارزلف  پگاه خديش.
هشت بهشت. دکتر حسن ذوالفقاری.

فلسفه

تاريخ فلسفه راتلج (جلد سوم). کريستوفر چالز ويستن تيلور / حسن مرتضوی.
پديدارشناسي هوسرل. دان ذهاوی / مهدی صاحب‌کار  /ايمان واقفی.

تئاتر
ديويد ممت: انواع مرغابی. ديويد ممت / بهرنگ رجبی.
لف تالستوی : بار دانش. لف تالستوی / عباسعلي عزتی.

علوم انساني

نظريه پردازان بزرگ جهاني شدن. اندرو جونز / مسعود کرباسيان  هاماياک آواديس يانس.
نيمکت داغ. حميدرضا صدر.

کودک و نوجوان

داستان‌های رندا. زکريا تامر / رحيم فروغي.
دفتر خاطرات پسرلاغرو (جلد ۳). جف کين ني / پروين علي پور.
فرزندان سيمرغ. سيد علي شاهري.
ما هم روزی روزگاری ... . علي خزاعي فر  رضي هيرمندي.
نامادری من. کاترين بيتسون / پروين علي پور.

لیست پی.دی.اف کتاب‌های نشرچشمه را از این‌جا دانلود کنید.

چاپ تازه‌ی مجموعه‌شعر «شعرها و یادهای دفترهای کاهی» احمدرضا احمدی از سوی نشرچشمه منتشر شد.

این مجموعه در برگیرنده‌ی شعرها و خاطره‌های این شاعر نام‌دار است. احمدرضا احمدی در کتاب «شعرها و یادهای دفترهای کاهی» خاطرات و اسم‌هایی از دوستان و آدم‌های دورونزدیک زندگی‌اش آورده است. یادداشت‌های این مجموعه هر یک در برهه‌ای متفاوت نوشته شده‌اند، اما در نهایت از انسجامی ملموس برخوردارند. انسجامی از جنس زبان یک‌دست و شاعرانه‌ی احمدی که حتا در زبان نثر او هم قابل لمس است. خاطره‌هایی که احمدرضا احمدی از آدم‌های دورونزدیک زندگی‌اش در این کتاب نقل کرده است در نهایت تصویر روشنی از جهان‌بینی این شاعر پیش روی مخاطب می‌گذارد.

احمدي در ابتدای «شعرها و یادهای دفترهای کاهی» نوشته است: «شعرها با يادها مخلوط می‌شود چاره‌ای هم نيست سال‌ها را از حافظه بيرون مي‌آورم در شعرها جای می‌دهم شعرها جای امني است در شعرها سال‌ها را جا می‌دهم كه از سرمای زمستان و گرمای تابستان صدمه نبينند شعرها جای امنی است رنج حرمان عشق تعجب را هم در شعرها جا می‌دهم ديگر در اين 67سالگي شعر جای امنی است گاهی با فنجان چای به شعرها پناه مي‌برم...»

اين كتاب در 28 دفتر تنظيم شده است كه هر دفتر با مدخلي شاعرانه در چند خط و عكس زيبا و متناسب با حال‌وهواي آن آغاز مي‌شود. در بخشی از این کتاب می‌خوانید: «هنگامی که مرا در تابوت می‌گذارید لطفاً کف دستم را نگاه کنید که خط عمر من تا کجا ادامه داشته است من فرصت نداشتم خط‌های دستم را ببینم چهره‌ي آخماتووا در تابوت را دوست ندارم دست‌های آخماتووا در عکس دیده نمی‌شد که ببینم با خود از این جهان چه می‌برد سکه حلقه‌ی ازدواج پر یک کبوتر یک ظرف عسل تنگ‌های پُرِ سرما تنگدستی یک فنجان چای یک آینه‌ی کدر و شکسته از انقلاب هزار و نهصد و هفده عکسی از استالین و بریا در خیابان‌های سرمازده‌‌ي لنین‌گراد در روزهای جنگ یک تکه نان که شباهت به نان نداشت و اراده‌ی آن‌ها که در سرمای سیبری برای عاشقان نامه می‌نوشتند.»

«شعرها و یادهای دفترهای کاهی» این‌روزها با قیمت ۱۲ هزارتومان پشت ویترین کتابفروشی‌هاست. افزون بر این کاربران اینترنتی نشرچشمه می‌توانند این کتاب را با امضای «احمدرضا احمدی» تهیه کنند.

«قدرت و جلال»، یکی از مشهورترین رمان‌های «گراهام گرین»، به‌زودی در مجموعه‌ی «جهان کلاسیک» نشرچشمه منتشر می‌شود.

«قدرت و جلال» با ترجمه‌ی «هرمز عبداللهی» دومین رمان گراهام گرین است که نشرچشمه  به‌زودی منتشر می‌کند. پیش از این «مرد سوم» این نویسنده‌ی صاحب‌سبک با ترجمه‌ی «محسن آزرم» منتشر شده بود.

اما «قدرت و جلال» یکی از پرحاشیه‌ترین‌های گراهام گرین است. گرین در یکی از گفت‌وگوهایش از «قدرت و جلال» در کنار «کنسول افتخاری» به‌عنوان بهترین کتاب‌هایش یاد کرده بود؛ او قهرمان «قدرت و جلال» را شبیه خودش توصیف کرده و گفته حال‌وروز کشیش این رمان شبیه خود اوست. رمان «قدرت و جلال» اثری است که سبب شد کلیسای کاتولیک «گراهام گرین» را تکفیر کند، و تاب نقدهایی را که او در این اثر به کلیسا وارد می‌کند، نیاورد.

«پیتر گادمن»، منتقدِ «قدرت و جلال» نوشته است: «داستان "قدرت و جلال" بر پايه‌ی مشاهدات و تجربيات سفر سال 1938 گرين به مكزيك است و وقايع آن در ايالت تاباسكو در جنوب مكزيك اتفاق مى‏افتد كه فرماندار ستمگر آن، توماس گاريدو كانابال، كاتوليك‌ها را آزار مى‏دهد.  كانابالِ ملحد و خشك‏انديش از مذهب سازمان‏يافته و الكل نفرت دارد. شخصيت اصلى كتاب گرين كشيشى الکلی است كه در آخر داستان، پليسِ كانابال اعدامش مى‏كند. كشيش كه ويژگى بارز شخصيتشْ معرفت‏به‏نفس است، سخت‏گيرترين منتقد خود نيز هست. هر چند اعدام خود را پيش‏بينى مى‏كند و مى‏داند به سوى دام مى‏رود، تصميم به كارى مى‏گيرد كه فكر مى‏كند وظيفه‌ی اوست و مى‏كوشد آخرين مراسم دينى را براى جنايتكارى به‏شدت زخمى به‌جا آورد. كشيش فرصت نجات روح انسانى ديگر را مقدم بر بقاى خويش مى‏داند. آيا اين در حكم شهادت است؟ يا عقوبت مكافاتى براى لغزش‌هاى اخلاقى؟ معيارهاى اخلاقى و دينى در "قدرت و جلال" مبهم و دوپهلوست، ‏چنان مبهم كه مميزانِ خودمدارِ واتيكان از آن بوى كفر استشمام كرده‏اند.»

«قدرت و جلال» کتابی بود که کلیسای کاتولیک را برای مدتی سردرگم کرد و کار به ملاقات ژان پل ششم و گراهام گرین هم رسید. نشرچشمه به‌زودی این کتاب را در مجموعه‌ی «جهان کلاسیک»، در ۳۵۲ صفحه و با قیمت ۹۸۰۰ تومان منتشر می‌کند.



«من منچستریونایتد را دوست دارم»، تازه‌ترین رمان مهدی یزدانی‌خرم به‌زودی منتشر می‌شود. دومین رمان یزدانی‌خرم قرار است به‌ عنوان بیست ‌و ششمین رمانِ مجموعه‌ی «کتاب‌های قفسه‌ی آبی» منتشر شود.

رمان ۲۱۲ صفحه‌ای یزدانی‌خرم روایتی غریب‌ و تودرتو دارد، رمانی با بیش از ۱۰۰ شخصیت که از سال‌هاي میانه‌ای دهه‌ی ۸۰ شروع و در دهه‌ی بیست و سی روایت می‌شود. یزدانی‌خرم پیش از این گفته بود: «"من منچستریونایتد را دوست دارم" اثری است در هجو زمان و جعل تاریخ.» یزدانی‌خرم برای نوشتن این رمان نزدیک به چهار سال وقت صرف کرده و حاصل کار داستانی شده پرکشش با روایتی جذاب. رمان در «تکه‌ی اول» با تصویری از دانشجوی تاریخ دانشگاه تهران آغاز می‌شود؛ در هوای ابری پاییز ۸۳ در خیابان‌ انقلاب. بعد رفته‌رفته به گذشته مي‌رود و با روایتی از چند دهه‌ی قبل‌تر و حمله‌ي متفقين به ايران گره می‌خورد. اين روند ادامه پيدا مي‌کند تا «تکه‌ی دوم»؛ تهران دهه‌ی بیست و سی که پر شده از آدم‌های غریبی که می‌خواهند تکلیف دنیا را روشن کنند، احزاب سياسي، نیروهای متفقین، لهستانی‌های مهاجر، فیلد مارشال اسطوره‌ای ارتش آلمان، شاعر ملی‌گرای ایرانی و...

رمان پر از پرسوناژ و شخصیت یزدانی‌خرم درست مانند پازلی هزارتکه سعی دارد فضایي سیاسی و تاریخی را به تصویر بکشد و هر کدام از این شخصیت‌ها بخشی از این تصویر را می‌سازند.

یزدانی‌خرم این روزها مشغول نوشتن سومین رمانش، «خون» است که به‌زودی تحویل ناشر می‌دهد. «خون» رمانی است با ۱۷ فصل که دغدغه‌های تاریخی و سیاسی نویسنده در آن برجسته است.

اولین رمان یزدانی‌خرم «به گزارش اداره‌ي هواشناسی فردا این خورشید لعنتی» از سوی نشر ققنوس منتشر شده بوده و به عنوان رمان برگزیده‌ي جایزه واو (ادبیات متفاوت) انتخاب شد.

سه‌گانه‌ی «کامران محمدی» با انتشار رمان «این‌جا باران صدا ندارد» کامل می‌شود.

قرار است تا چند روز دیگر سومین رمان «کامران محمدی» در مجموعه‌ی «کتاب‌های قفسه‌ی آبی» نشرچشمه منتشر شود. «این‌جا باران صدا ندارد» سومین رمان و دوازدهمین کتاب این نویسنده‌ی جوان است که باید آن را ادامه‌ای بر دو رمان «آن‌جا که برف‌ها آب نمی‌شوند» و «بگذارید میترا بخوابد» دانست. سه رمان مستقل که در عین‌حال ویژگی‌های مشترکی دارند. کامران محمدی نخ تسبیحی که این سه رمان را تبدیل به یک سه‌گانه می‌کند، «فراموشی» می‌داند. مفهوم مشترک فراموشی همان‌ چیزی است که سبب شده نویسنده‌، این سه رمان را «سه‌گانه‌ی فراموشی» بنامد.

رمان «این‌‌جا باران صدا ندارد» هم درست همچون «آن‌جا که برف‌ها آب نمی‌شوند» و «بگذارید میترا بخوابد»، ماجراهایش در سه‌ روز اتفاق می‌افتد. در رمان اول، سه روز برفی، بستر رویدادهای داستان است. در «بگذارید میترا بخوابد»، سه روز آفتابی و گرم و در «این‌جا باران صدا ندارد»، سه روز بارانی. رمان «این‌جا باران صدا ندارد» هم درست مثل دو رمان قبلی این نویسنده در ژانر ادبیات روان‌شناختی می‌گنجد. نویسنده این‌بار هم تلاش می‌کند در پس پرده‌ی روایت و داستانی که پیش می‌رود به تحلیل روان‌شناسانه‌ی قهرمان‌های این رمان بپردازد.

محمدی درباره‌ی رمان «این‌جا باران صدا ندارد» گفته است: «دو مرد اصلی داستان به دلایل متفاوت اما واهی، به زن‌های‌شان سوءظن دارند و همین باعث می‌شود دو فاجعه‌ي متقاطع در رمان شکل بگیرد. البته مثل دو کار قبلی، در این داستان هم پس‌زمینه‌ای از یک فاجعه‌ی دیگر در گذشته‌ي آدم‌ها، داستان موازی دیگری را به وجود می‌آورد که در طول سه روز، مجدداً یادآوری می‌شود و با موضوع زمان حال، مناسبت‌هایی دارد. برخلاف "بگذارید میترا بخوابد" مردها نقش مهم‌تری در رمان سومم دارند و حسادت و تعصب مردانه، عنصر محوری داستان است.»

نشرچشمه به‌زودی در مجموعه‌ی «جهان تازه‌ی شعر» ۵ اثر جدید راهی کتاب‌فروشی‌ها می‌کند.

از مجموعه‌ی «جهان تازه‌ی شعر» نشرچشمه تا امروز بیست ‌و چهار عنوان منتشر شده است، مجموعه‌‌شعرهایی که از بسیاری‌شان استقبال شایانی شده است و اغلب چندین‌بار تجدیدچاپ شده‌اند. همزمان با اردیبهشت‌ماه، فصل کتاب‌وکتاب‌خوانی در ایران، پنج کتاب تازه به این مجموعه اضافه می‌شود.

روزنامه‌ای با دو پای آویزان:

این کتاب اولین مجموعه‌شعر «هوده وکیلی» است. اين مجموعه سروده‌های سه سال اخير اوست كه در مجموع، 30 شعر است.

هوده وكيلي اسفندماه سال 1361 به دنيا آمده و دانش‌آموخته‌ي زبان و ادبيات فارسی است.

در این مجموعه شعرهایی همچون: «شرق دریا در الست»، «طعمت دهانم را عوض کرده است»، «کهکشان راه‌راه»، «پیدات کرده‌ام»، «آن عینک لعنتی»، «ابلیس‌نوشته‌ها»، «به‌ تو»، «حجریات»، «لا اعبد ما تعبدون»، «دوست دارم به امام‌زاده‌ای بروم و زیر چادر سیاهی گم شوم»، «مرثیه‌ای برای عادت» و... آمده است.

شعر «پیدات کرده‌ام» از مجموعه‌ی «روزنامه‌ای با دو پای آویزان»:

هی کاج بی‌خيال!

ماه بام را با بوی رخت‌خوابم بالا کشيده است

و من شراب چيده‌ام از آسمان

خيابان از خانه‌ام برگشته

و من توی باغ اناری گم شده‌ام

گم شده‌ام و

ناچارم از فرياد

ناچارم از فرياد و مستم

مستم که پاره‌های تنم افق را پر کرده است

مستم که صدام کرده بود يکی:

هودا! تنور شرق و نان آفتاب.

روزنامه‌ای با دو...

صبحانه‌ی اسفند را بنوش...

چه‌قدر کوتاه بود آواز کولی‌های دور

هی کاج بی‌خيال!

چرا حرف نمی‌زنی

من که می‌دانمت

چرا نمی‌رقصي

و در سماع ديوانگی‌هات

هوا را پاره‌پاره نمی‌کنی؟

چند ورقه مه:

«چند ورقه مه» عنوان مجموعه‌شعر «رضا جمالی حاجیانی» است که در مجموعه‌ی «جهان تازه‌ی شعر» منتشر می‌شود. در این دفتر سی‌ و نه شعر از این شاعر جوان آمده است. شعرهایی همچون: «باران با اختیارات شاعری»، «عاشقت می‌شوم»، «چند ورقه مه»، «باران در شاهنامه می‌بارد»، «لغت‌نامه‌ی من»، «رویای تو»، «آدم‌برفی»، «همین‌ روزها»، «خال‌کوبی پروانه در سینه»، «جوشانده‌ی گیاهی»، «وقتی نمی‌توانم آرامت کنم»، «ماهی سیاه کوچولو»، «تلفن عمومی»، «گندمی دونیمه‌شده»، «با کفش‌های خسته»، «سنگی در حاشیه‌ی خیابان»، «بشقاب‌ چینی» و...

عاشقت می‌شوم

عاشقت می‌شوم

مانند بادی که خلاف جهتش می‌وزد

عاشقت می‌شوم

 و اندوه مثل جیوه از من بالا می‌رود

مجموعه‌شعر «چند ورقه مه» به‌زودی در 112 صفحه راهی ویترین کتاب‌فروشی‌ها می‌شود.

من و خواهرم:

«من و خواهرم»، مجموعه‌شعر «کتایون ریزخراتی»، پیش از انتشار به لیست برندگان نهایی کتاب‌های منتشرنشده‌ی جایزه‌ی شعر خورشید راه یافته بود. کتایون ریزخراتی در این مجموعه ۳۳ شعر گنجانده است، شعرهایی همچون: «باله‌ها و رازها»، «بادبادک‌ها و عتیقه‌ها»، «بی‌دفاع»، «تراژدی»، «به جسم برمی‌گردم»، «میان خواب‌وبیداری»، «یادداشت کوتاه»، «ترس»، «انتظار»، «دلتنگی»، «عروسک»، «سبز کاهویی»، «می‌ترسم بیدارت کنم» و...

مجموعه‌شعر «من و خواهرم» به‌زودی در ۱۲۱ صفحه منتشر می‌شود.

من، بخش کوتاهی از زندگی تو هستم

گاهی

خودبه‌خود جلو می‌رود

عقب می‌رود

زن‌ها با چانه‌های گرد

سر برمی‌گردانند

نقش من هم تمام می‌شود

روی پرده‌ها نبودم

در کافه‌ها و ایستگاه‌ها

در شب‌نشینی‌ها

در حلقه‌ی دوستانت.

همه حدس می‌زنند تمام شده

این‌همه شتر

در کویر، بیهوده حرکت می‌کنند

خار می‌جوند

نقش کوتاهی از زندگی تو را به‌هم ریختم

مثل کودکی که نمی‌داند چه مي‌خواهد

و غمگین است

کوه‌ها عقب رفته بودند

زمین نشست کرده بود

فکر می‌کردی

فعل‌وانفعالی رخ نداده است

پس فسیل گاومیش‌ها و

سنگ‌های آهکی از کجا آمده‌اند؟

یا مهره‌های پشت دایناسورها؟

من باعث بخش کوچکی از این‌همه اتفاق هستم

در نقشی که تو به من داده بودی

بخش کوتاهی از زندگی تو را

با لذت آمیختم

که بخش کوتاهی از زندگی من بود

قبول کردم

همین بود

از فردا خبر نداشتم

عابران از کوچه‌ها به لحظه‌های ما می‌خزیدند

زنان با چانه‌های گرد

سر برمی‌گرداندند

آن‌ها همان بخش کوچک را می‌خواستند

همه‌ی انگشت‌هایم اشاره‌اند:

مجموعه‌شعر تازه‌ی «آذر کتابی» با عنوان «همه‌ی انگشت‌هایم اشاره‌اند» نیز به‌زودی در مجموعه‌ی «جهان تازه‌ی شعر» نشرچشمه منتشر می‌شود. اين مجموعه‌شعر شامل 38 شعر از آذر کتابی است. شعرهایی همچون: «درهم‌وبرهم»، «سراب نیلوفر»، «هیس!»، «بهانه‌اش انگورهای یاقوتی بر درخت نیست»، «پرت‌افتاده نباشید»، «چه ‌فرقی می‌کند؟»، «بعد از این‌ هم»، «این ثانیه‌های خیلی مهم»، «مراسم اسم‌گذاری» و...

مجموعه‌شعر آذر کتابی به‌زودی در 125 صفحه راهی کتاب‌فروشی‌ها می‌شود.

زخمي كه خودبه‌خود

جوش مي‌خورد

ياد می‌گيرد

چگونه بايستد

روی حرف خودش.

با پوستی آن‌قدر ضخيم

كه كرگدن را

از رو می‌برد!

چند لايه پوست لازم است، تا سفيدی استخوان

نزند توی ذوق؟

زخمي كه با قطعيت می‌گويد:

ديگر در انتظارِ هيچ پانسمانی نيست

فقط كمی رنجيده يا

قهر كرده

شايد هم

به لايه‌ای رسيده است كه

ديگر برايش فرقی نمی‌كند!

هر كس هر جور دلش مي‌خواهد فكر كند

طبيعي است كه مستقل بار مي‌آيند

زخم‌هايي كه خودبه‌خود

جوش مي‌خورند و

انتظارِ جوشِ بعدي را مي‌كشند!

انتظار گیر افتاده است:

مجموعه‌شعر «انتظار گیر افتاده است!» سروده‌ی «شهین منصوری آرانی» یکی دیگر از عنوان‌هایی است که به‌زودی در مجموعه‌ی «جهان تازه‌ی شعر» منتشر می‌شود. «انتظار گیر افتاده است!» شامل 41 شعر است.

من سوار هیچ قطاری نشدم

نایستادم

روی هیچ سکویی

منتظر نبودم

در هیچ ایستگاهی

حتا هیچ‌وقت

چمدان سفری نداشتم

و این عجیب است

که همیشه پیاده می‌شوم

از قطارها

پایین می‌آیم از سکوها

و عجیب‌تر

که همیشه

قیافه‌ام

شبیه مسافران منتظر است!

مراسم رونمایی از مجموعه‌شعر «آوازهای زنی که از گرامافون می‌آمد» جمعه هشتم اردیبهشت ماه برگزار می‌شود.

در مراسم رونمایی تازه‌ترین مجموعه‌شعر «مرتضی نجاتی» چهره‌هایی همچون «سیدعلی صالحی» حضور خواهند داشت. همچنین در این برنامه دکتر «مسعود میری» و «رضا حیرانی» نیز به نقد و بررسی این مجموعه می‌پردازند.

این برنامه قرار است هشتم اردیبهشت‌ماه در کافه رستوران وینو واقع در خیابان سهروردی شمالی، خیابان شهید قندی، نبش کوچه‌ی پانزدهم برگزار شود. شرکت در این برنامه برای علاقمندان به عرصه‌ی شعر آزاد است.

«آوازهای زنی که از گرامافون می‌آمد» به‌تازگی در مجموعه‌ی «جهان تازه‌ی شعر» از سوی «نشرچشمه»  منتشر شده است. این مجموعه شامل 30 شعر سپيد عاشقانه با مايه‌های اجتماعي است كه سروده‌های چهار سال اخير «مرتضی نجاتی» را در برمی‌گیرند.

رمان  «روزخرگوش» نوشته‌ی «بلقیس سلیمانی»، پنجشنبه هفتم اردیبهشت، در فرهنگسرای اخلاق نقد و بررسی می‌شود.

این نشست  پنجشنبه هفتم اردیبهشت، ساعت ۱۶، با حضور نویسنده‌ی کتاب در فرهنگسرای اخلاق برگزار می‌شود، حسن محمودی و فرحناز علیزاده، ‌به‌عنوان منتقد حضور دارند.

«روز خرگوش» چهارمین رمان بلقیس سلیمانی‌ست.

نگاهی نو به تازه‌ترین موضوعات و احوال اجتماعی این روزهای شهر تهران، محورهای اصلی داستان سلیمانی را شکل داده‌اند.

او در این اثر سعی کرده است تا ملموس‌ترین مسایل اجتماعی و انسانی را از دیدگاه آدم‌هایی که در تهران زندگی می‌کنند، نشان دهد.

این رمان به دو بخش روز آذین و روز آزیتا تقسیم شده است.

«روز خرگوش» حال‌و‌هوایی متفاوت با کتاب‌هاي قبلي سليماني پیش رو می‌گذارد. در بخشی از این رمان می‌خوانیم: «از خيابان فروردين وارد ميدان انقلاب می‌شوم، ميدان مثل هميشه شلوغ است. اين همان جايي است که فکر می‌کنم تهران را به دو قسمت تقسيم مي‌کند، نه به شمال و جنوب جغرافيايی که به مردماني شمالی و جنوبی، نه حتا به شمال‌شهری و جنوب‌شهری که معنايی کم‌وبيش ايدئولوژيک و سياسی دارد، که به شمال و جنوب فرهنگی. چهره‌هايی که در قسمت جنوبی ميدان مي‌بينی از جهت ظاهر و خطوط چهره و حرکت اعضاي بدن و نوع پوشش و حتا هاله‌ی اطراف‌شان با مردمان قسمت شمالي ميدان متفاوت هستند. اين‌جا در اين بخش از ميدان چيزي از حاشيه، از روستا، از شهرستان حضور دارد. انگار اين بخش از شهر گلوگاه آمدوشد مردمان حاشيه‌ای و غيرتهرانی است.»

بلقیس سلیمانی زاده‌ی سال ۱۳۴۲ در كرمان است كه آثار پیشین او، رمان‌های «بازی آخر بانو»،‌ «خاله‌بازی» و «به هادس خوش آمدید» و مجموعه‌داستان‌هاي «بازی عروس و داماد»‌ و «‌پسری كه مرا دوست داشت» است.

کاربران اینترنتی نشرچشمه می‌توانند به مدت یک ماه آثار «احمدرضا احمدی» را با امضای او خریداری کنند.

به گزارش روابط عمومی نشرچشمه، در سومین «جشن‌نامه‌ی نشرچشمه» آثار احمدرضا احمدی با امضای او برای مخاطبانش ارسال می‌شود. به این ترتیب شما می‌توانید با سفارش دادن کتاب‌های اين شاعر، علاوه‌بر تخفیف‌های خرید اینترنتی، این کتاب‌ها را با امضای این شاعر دریافت کنید.

احمدرضا احمدی تا امروز نزدیک به ۱۵ کتاب در نشرچشمه منتشر کرده‌ است و به‌زودی چاپ‌ دوم کتاب «دفترهای کاهی» او برای اولین‌بار از سوی نشرچشمه راهی کتاب‌فروشی‌ها می‌شود. این مجموعه در برگیرنده‌ی شعرها و خاطره‌های این شاعر نام‌دار است. احمدرضا احمدی در کتاب «شعرها و یادهای دفترهای کاهی» خاطرات و اسم‌هایی از دوستان و آدم‌های دورونزدیک زندگی‌اش آورده است. یادداشت‌های این مجموعه هر یک در برهه‌ای متفاوت نوشته شده‌اند، اما در نهایت از انسجامی ملموس برخوردارند. انسجامی از جنس زبان یک‌دست و شاعرانه‌ی احمدی که حتا در زبان نثر او هم قابل لمس است. خاطره‌هایی که احمدرضا احمدی از آدم‌های دورونزدیک زندگی‌اش در این کتاب نقل کرده است در نهایت تصویر روشنی از جهان‌بینی این شاعر پیش روی مخاطب می‌گذارد.

احمدرضا احمدی در این سال‌ها در بخش «کتاب ونوشه»‌ي نشرچشمه هم سه اثر برای کودکان منتشر کرده است، که هر یک به نوعی تقدیر شده‌اند و جزء آثار برگزیده در حوزه‌ی ادبیات کودک محسوب می‌شوند. «در یک شب مهتابی که شب چهاردم ماه بود»، «موج‌های دریا یک بطری را به ساحل آوردند» و «دیگر در خانه‌ی پسرک هفت صندلی بود» بود عنوان این سه اثر هستند.

افزون بر این در حوزه‌ی شعر هم آثار او در طی چند سال اخیر جزء پرفروش‌ترین‌های نشرچشمه محسوب می‌شوند. مجموعه‌ی سه‌جلدی «همه‌ی شعرهای من» او یکی از کتاب‌هایی است که با استقبال زیادی روبه‌رو شده است. همچنین مجموعه‌ی ۷جلدی «دفترهای سالخوردگی» این شاعر با عنوان‌های «در این کوچه‌ها گل بنفشه می‌روید: باران»، «چترهای کهنه در باران باز نمی‌شدند: حرمان»، «پس از فراغت‌های مدام: نیستی»، «به درخت انار رسیدم انارها شکسته بودند: عشق»، «در انتهای کوچه در باران شمع را روشن می‌کنیم: تنهایی»، «روزی که ما سوار قطار شدیم: هوا ابری بود» و «می‌خواستم روزی گریه کنم: سیب سرخ» در دسترس است.

مجموعه شعرهاي «ساعت ۱۰ صبح بود» و «هزار اقاقیا در چشمان تو هیچ بود» نیز در زیرمجموعه‌ی شعر نو منتشر شده‌اند.

«کاج‌های مورب» به‌زودی در مجموعه‌ی «جهان تازه‌ی داستان» نشرچشمه منتشر می‌شود.

تازه‌ترین مجموعه داستان «علی‌چنگیزی» شامل ۶ داستان است که حال‌وهوایی متفاوت از آنچه در رمان‌هایش تصویر کرده را پیش روی خواننده می‌گذارد. با این‌حال داستان‌های این مجموعه مانند نخستین رمان چنگیزی با محوریت دیالوگ شکل گرفته است.

داستان‌های این مجموعه عبارتند از:  «چال یخچال»، «خوش تیپ»، «معبدی در باغ»، «گربه در زیر زمین»، «رو به غرب»، «مرمت». پیش از این قرار بود این مجموعه از سوی نشر افراز منتشر شود که با تغییراتی از جمله حذف داستان «این یک نارنجک نیست» و اضافه کردن دو داستان دیگر به نشر چشمه سپرده شده است. 

به‌تازگی دومین رمان این نویسنده هم از سوی نشرچشمه راهی کتابفروشی‌ها شده است؛  «پنجاه درجه بالای صفر» 2 داستان مرتبط باهم است ، اولی درباره یک سرقت است و دومی ماجرای یک قتل را شرح می‌دهد. این رمان در فضایی کویری اتفاق می‌افتد .

نخستین رمان چنگیزی با عنوان «پرسه زیر درختان تاغ» از سوی نشر ثالث منتشر شده بود.

«گیوم آپولینر در آیینه‌ی آثارش» نوشته‌ی «پاسکال پیا» با ترجمه‌ی «محمدعلی سپانلو» به‌زودی از سوی نشرچشمه راهی کتاب‌فروشی‌ها می‌شود.

نشرچشمه این‌ روزها درصدد است بعد از سال‌ها این اثر را تجدیدچاپ کند. «گیوم آپولینر» درباره‌ی زندگی و نقد آثار این شاعر قرن بیستم فرانسه است و در پایان كتاب هم گزیده‌ای از شعرهای این شاعر آمده است.

پاسکال پیا کوشیده است در این اثر از دل آثار او به شناختی روشن‌تر درباره‌ی این نویسنده و شاعر فرانسوی برسد. او درباره‌ی این اثر نوشته است: «به نوشته‌های او، هر چه که باشد مراجعه می‌کنیم تا او را بدون نقاب یا با نقاب هر جا که لازم آید ببینیم.»

او يكي از تأثيرگذارترين شخصيت‌هاي جنبش آوانگارد پاريس در دو دهه‌ی آغازين قرن بيستم بود و بلافاصله پس از ظهور مكتب كوبيسم به لحاظ فكری، بر اين سبك تأثير فراوان گذاشت. آپولينر كه دوست و حامي نقاشان سبك كوبيسم بود، فرم و تجارب شعری‌اش با به كارگيری ضرب‌آهنگ و استفاده از علايم نقطه‌گذاري و طراحی حروف و كلمات شكل گرفت. يكي از نام‌دارترين اشعار او «پل ميرابو» است، «الكل‌ها» و «كاليگرام‌ها» از آثار اين شاعر است.

پاسکال پیا در مقدمه‌ی این اثر چنین نوشته:

«گیوم آپولینر، روز نهم نوامبر ۱۹۱۸، هنگام مرگ فقط ۳۸ سال داشت. در آن روز بسیاری نامش را شنیده بودند، ولی معروف‌‌ترین آثارش بیش از دو هزار خواننده نداشت؛ و در میان این عده شاید دویست نفر یافت نمی‌شد که بداند در آن هفته، بر فرانسه‌ای که سرمست از پیروزی در جنگ است، چه خسرانی وارد آمده است.

چنان‌که رسم شعر واقعی است، اعتبار آپولینر به‌تدریج بالا رفت، امروزه بیشتر از قدیم شعر او را می‌خوانند و در سال‌های آینده نیز همین رشد ادامه خواهد یافت. البته همه‌ی نوشته‌های او را نخواهند خواند. او خود نیز اعتراف کرده است که برخی از این آثار را برای نان نوشته است. ولی نیازی به غیب‌گو نیست تا بتوان مجسم کرد که هر قدر جوانان دلهره‌ی عشق و بیم‌ فردا را خواهند شناخت، شماری از آنان اضطراب خود را با هیجان‌انگیزترین موسیقی خوانندگان کوچه‌های ما هم‌آوا خواهند کرد:

زیر پل میرابو رود سن در گذر است

آیا باید به یاد عشق‌های‌مان بیفتیم

همیشه شادی پس از رنج می‌آید.»

در کنار نقدوبررسی آثار این شاعر شیدای فرانسوی، در این کتاب پرتره‌های سیاه‌قلمی که دوستان نزدیک آپولینر همچون پابلو پیکاسو، ژان کوکتو، لاریونوف، ولامینک، آندره روویر و ماری لورانسن از او به يادگار گذاشته‌اند آمده است، به اضافه‌ي نمونه‌هایی از خط‌نگاری‌های آپولینر. همچنین مجموعه‌ای از عکس‌های به‌جامانده از آپولینر و در نهایت ترجمه‌ی شیوا و روانی از گزیده‌ی اشعار او با ترجمه‌ی شاعرانه‌ي محمدعلی سپانلو را می‌توان در این کتاب ۲۸۵صفحه‌ای خواند.

رمان «دنیای بلور» اولین جلد از سه‌گانه‌ی مشهور جی. جی. بالارد درباره‌ي بحران جهانی آب است. شرایط آخر‌الزمانی و وضعیت آپوکالیپسی محور این تریلوژی است.

رمان «دنیای بلور» درباره‌ي جنگلی است در کنگو که کم‌کم تبدیل به بلور می‌شود و به اعتقاد بالارد این نشانه‌ای است از دو مسئله‌ي مهم و البته متفاوت؛ یکی نابودی خودِ جنگل و دیگری تبدیل آن به بلورهایی زیبا.

بالارد براساس همین پارادوکس و واکنش انسان به آن، رمانش را پیش می‌برد. در واقع جنگل در اثر این اتفاق (تبدیل شدن همه‌چیز به بلور) می‌میرد، اما این مرگ برای برخی از جمله درماندگان و بیماران لاعلاج، یک بهشت محسوب می‌شود. علی‌اصغر بهرامی تاکنون کتاب‌های «بُرج» و «منطقه‌ي مصیبت‌زده» و «ساحل پایانی» و «امپراطوري خورشيد» و «کابوس چهاربعدي» را از جی. جی. بالارد ترجمه کرده است.

«دنیای بلور» به‌تازگی و در آخرین روزهای سال ۹۰ راهی بازار شده است، رمانی روان و خواندنی  که نشان می‌دهد مترجم به‌ واسطه‌ی سال‌ها ترجمه‌ی آثار جی. جی‌. بالارد چم‌وخم‌های زبان این نویسنده را خوب می‌شناسد.

اما علی‌اصغر بهرامی به‌تازگی غلط‌‌‌نامه‌ای را در اختیار سایت نشرچشمه گذاشته ‌است که شامل چند مورد جاافتادگی و غلط تایپی است که در مقدمه و پیش‌گفتار این اثر رخ داده است، جاافتادگی‌ها در چاپ‌ دوم این رمان اعمال خواهد شد. بااین‌حال نشرچشمه و مترجم لازم دیدند که این غلط‌‌نامه را منتشر کنند تا خوانندگان مقدمه و پیش‌گفتار  این رمان را هم بدون کمترین دردسر و نارسایی در متن مطالعه کنند:            

صفحه‌ی ۹ / سطر ۶: «ترافالگار» جاي «ترافالگاژ»

ص. ۲۱ / س. ۹: «آب تهي بود، اما بي تخمين مي‌زد که مخزنِ آب» جاي «آب پشت‌بام»

ص. ۱۰ / س. ۱۱: «بيرمنگام» جاي «بریمنگام»

ص. ۱۰ / س. ۱۳: «پرتگاه‌هاي» جاي «پرت‌گته‌های»

ص. ۱۰ / پانویس: «Dover» جاي «Daver»

ص. ۱۱ / س. ۱۱: «داشت بنشيند و به» جاي «داشت به»

ص. ۱۳ / س. ۶: «به‌تمام معني آپوکاليپسي» جاي «به‌تمام آپوکالیپسی»

ص. ۱۴ / س. ۲۳: «ثنوي» جاي «شنوی»

ص. ۱۵ / س. ۱۲: «خيزران» جاي «خیزان»

ص. ۱۵ / س. ۲۲: «مکانيسم» جاي «مولانیسم»

ص. ۱۵ / س. ۲۳: «منتقدان (» جاي «منتقدان‏،»

ص. ۱۵ / س. ۲۴: «مي‌کنم)،» جاي «مي‌کنم.)»

ص. ۱۶ / س. ۷: «مي‌پريد» جاي «می‌پرسید»

سال ۹۰ برای نشرچشمه سالی بود پر از خبرهای خوب و بد. سالی که دفتر کوچک تولید این نشر موفق شد با همه‌ی دشواری‌ها در مجموع ۳۱۷ عنوان کتاب منتشر کند. مخاطبان نشرچشمه امسال شاهد انتشار بیش از ۱۰۰ عنوان کتاب جدید و چاپ اول در زیرمجموعه‌هاي گوناگون‌ بودند. انتظار مي‌رود بسياري از کتاب‌هاي سال 90 هم به سياق سال‌هاي گذشته به لیست پرفروش‌ترین‌ها راه پيدا کنند، چنان که توليدات نشرچشمه در سال 89 بسیاری از جوایز حوزه‌های گوناگون در زمینه‌ی کتاب را از آن خود کرد. از جایزه‌ی خانه‌ی سینما و خانه‌ی تئاتر تا جایزه‌های ادبی‌يي همچون بنیاد گلشیری، مهرگان، جایزه‌‌ی شعر خبرنگاران، جایزه‌ی ادبی واو، دفتر شعر جوان و هفت‌اقلیم.

در این میان بسیاری از کتاب‌های نشرچشمه به لیست پرفروش‌ترین‌های کتاب‌فروشی‌ها راه یافتند و به چاپ‌های پی‌درپی رسیدند. به سنت هرساله، کتاب‌فروشي نشرچشمه هم لیستی از پرفروش‌ترین کتاب‌های یک‌ساله‌اش را در آخرین روزهای سال ۹۰ منتشر کرد. پرفروش‌ترین‌های اين کتاب‌فروشي در سالی که گذشت عبارت بود از:

شماره‌ی یک: «حفره‌ها»

گروس عبدالملکیان

شعر فارسي

نوبت چاپ: هفتم، تهران، ۱۳۹۰

قیمت: ۲۴۰۰ تومان

سال‌هاست که بحث بر سر عدم استقبال از شعر در کتاب‌فروشی‌ها مطرح است، این‌که مجموعه‌شعرها در لیست کتاب‌های پرفروش باشند، اتفاقی است که در یک دهه‌ی اخیر کمتر شاهدش بودیم. بااین‌حال مجموعه‌ی «جهان تازه‌‌ی شعر» که از بهار سال ۸۹ کلید خورد، یکی از محبوب‌ترین و پرفروش‌ترین‌های نشرچشمه است. در این میان مجموعه‌شعر «حفره‌ها»‌ی گروس عبدالملکیان جايگاهي ويژه به دست آورده است. اين مجموعه‌شعر تا امروز شش‌بار منتشر شده است و چاپ هفتم آن به زودی راهی کتاب‌فروشی‌ها می‌شود.

شماره‌ی دو: «لب بر تیغ»

حسین سناپور

رمان فارسی

چاپ: دوم، تهران، ۱۳۹۰

قیمت: 4۰۰۰ تومان

«لب بر تیغ» تازه‌ترین رمان حسین سناپور خیلی زود به چاپ دوم رسید. «لب بر تیغ» تازه‌ترین رمان «حسین سناپور» واکنش‌های بسیاری را برانگیخت، واکنش‌های مثبت و گاه منفی که همگی حاکی از جریان‌ساز بودن سناپور در عرصه‌ی ادبیات داستانی ایران دارد. انتشار رمان تازه‌ی او با استقبال زیادی در کتاب‌فروشی‌ها مواجه شد و برای ماه‌های متمادی در صدر پرفروش‌ترین‌های نشرچشمه قرار گرفت. چاپ اول این رمان، در تیراژ پنج هزار نسخه منتشر شده بود و چاپ‌ دوم این رمان هم همچنان پرفروش است.

شماره‌ی سه: «یوسف‌آباد خیابان سی ‌و سوم»

سینا دادخواه

رمان فارسي

چاپ: هشتم، تهران، ۱۳۹۰

قیمت: ۲۵۰۰ تومان

«یوسف‌آباد خیابان سی و سوم» رمانی است که می‌تواند چندین‌وچند سال دیگر، تابلوِ روشنی از تهران دهه‌ی هشتادِ جوان‌های بیست و چندساله‌ی این روزها جلوِ چشم خواننده بگذارد. همه‌ی این‌ها در کنار روایت خوش‌خوان سینا دادخواه سبب شده است که اولین رمان این نویسنده‌ی جوان همچنان یکی از پرفروش‌ترین‌های نشرچشمه باشد.

شماره‌ی چهار: «جیرجیرک»

احمد غلامی

داستان بلند

 قیمت: ۲۰۰۰ تومان

«پایان هر چیزی یعنی مرگ و مرگ چیزی است که تا کسی آن را تجربه نکند، نمي‌فهمد و وقتی تجربه کرد، تجربه‌اش برای خودش و دیگران فایده‌ای ندارد. پدر من مرگ را در بدترین شکلش تجربه کرد. روی نرده‌های سالن فوتسال نشسته بود که توپ خورد به سرش، سرش به...»

احمد غلامی نویسنده و روزنامه‌نگار نام‌آشنا در این اثر، رئالیسم داستانی را با واقعیتی اجتماعی درهم آمیخته است. چاپ‌ اول این داستان بلند در کمتر از دو ماه به پایان رسید و به‌زودی چاپ‌ دوم «جیرجیرک» راهی کتاب‌فروشی‌ها می‌شود.

شماره‌ی پنج: «باشگاه مشت‌زنی»

چاک پالانیک / ترجمه‌ي پيمان خاکسار

رمان امريکايي

چاپ: دوم، تهران، 90

قیمت: 5400 تومان

 این اولین‌باری است که چاک پالانیک با یکی از مهم‌ترین رمان‌هایش به خواننده‌ي فارسی‌زبان معرفی می‌شود، چاپ ‌اول این کتاب هم در کمتر از دو ماه به پایان رسید و این‌ روزها چاپ‌ دوم «باشگاه مشت‌زنی» راهی کتاب‌فروشی‌ها شده است. پالانیک «باشگاه مشت‌زنی» را سال 1996 نوشت. رمانی که در نگاه اول روایت‌گر خشونت‌طلبی است، اما جی. جی. بالارد نویسنده‌ی شهیر امریکایی معتقد است «باشگاه مشت‌زنی» را باید آینه‌ی تمام‌نمای انسان تنهای امروز دانست.

داستان زندگی یک شهروند امریکایی که از ملال و روزمرگی کلافه شده است و به یک‌باره سر از باشگاهی درمی‌آورد که آدم‌هایی شبیه او برای خلاصی از سرخوردگی‌های‌شان سراغ مشت‌زنی آمده‌اند. زندگی قهرمان داستان پالانیک به‌زودی سیر دیگری پیدا می‌کند.

شماره‌ی شش: «زیارت‌نامه‌ی مرغ سحر و همخوانی دختران خردادماه»

سیدعلی صالحی

شعر فارسي

چاپ‌: دوم، تهران ۱۳۹۰

 قیمت: ۲۰۰۰ تومان

«زیارت‌نامه‌‌ي مرغ سحر و همخوانی دختران خردادماه» 15 شعر دارد و سیدعلی صالحی آن‌ها را از میان شعرهای سه سال اخیرش برگزیده است. «بی‌بازگشت»، «بام‌ها، کوچه‌ها، کلمات»، «تا»، «از داستان کدام قرار؟!»، «... که منتهات منم»، «من زنده‌ام هنوز»، «حدس بزن!...»، «جهان»، «بعد از آن حيرت همه‌گير»، «ظهر، زائران هزاره‌ي باران»، «از تخیل تو که پرده‌دار کاتب من است»، «قصه‌ي آخر شب»، «MIS ـ روبه‌روي دبستان سعدی، فقط دو سه ثانيه»، «زنده‌باد اميد» و «نيزه و گل سرخ» عنوان شعرهای این مجموعه‌ي 70صفحه‌ای هستند. سیدعلی صالحی در ابتدای این مجموعه مقدمه‌ای با عنوان «دویدن در باغ رنگین‌کمان» نوشته است؛ مقدمه‌ای که از تصویری در سال ۱۳۳۸ در قریه‌ی مرغاب خوزستان می‌آید.

شماره‌ی هفت: «بگذارید میترا بخوابد»

کامران محمدی

رمان فارسي

چاپ: دوم، تهران، ۱۳۹۰

قیمت: ۳۳۰۰ تومان

«بگذارید میترا بخوابد»، رمانی روان‌شناختی است. به این معنا كه نویسنده‌اش بیش از هر چیز، در جست‌وجوی تحلیل روانی آدم‌هایش است. آدم‌هایی كه وجه مشترك زندگی‌شان، عشق، خیانت و فراموشی است. رمان دست‌ كم از سه خط داستانی متقاطع تشكیل شده كه می‌توان در هر یك، حضور یكی از این عناصر را پررنگ‌تر دانست: ماجرایی در گذشته كه زندگی خواهر و برادری به نام ایوب و ماریا را تحت‌تأثیر قرار داده و فراموش شده است، ماجرای عشقی ماریا و هیوا و ماجرای رابطه‌ی همزمان ایوب با سه زن به نام‌های ستاره، شهرزاد و میترا كه خیانت، محتوای اصلی‌اش است. كامران محمدی این سه داستان را به صورت درهم‌تنیده و غیرقابل تفكیك روایت می‌كند، به گونه‌ای كه رمان، به صورت شبكه‌ای از روابط این شش نفر ساخته می‌شود. این ساختار شبكه‌ای از جمله برجستگی‌های «بگذارید میترا بخوابد» محسوب می‌شود، چرا كه خواننده را مثل تارعنكبوت، لابه‌لای خطوط متقاطع خود گیر می‌اندازد.

شماره‌ی هشت: «قلابی»

رومن گاري / ترجمه‌ي سميه نوروزي

مجموعه‌داستان فرانسوي

چاپ: سوم، تهران، ۱۳۹۰

 قیمت: ۲۳۰۰ تومان

سمیه نوروزی مترجم این کتاب درباره‌ی فضا و حال‌وهوای داستان‌های این مجموعه نوشت: «قلابی» مجموعه‌اي ا‌ست از رومن گاری که پنج داستان دارد. حال‌وهوای این داستان‌ها کاملاً باهم متفاوت‌اند؛ طوری که بعد از خواندن این مجموعه حس خواندن پنج رمان سنگین به خواننده دست می‌دهد. مفاهیم عمیق و در عین‌حال عجیبی که نویسنده سعی کرده به آن‌ها بپردازد، خواننده را با دنیایی خارق‌العاده روبه‌رو مي‌کند.

 شماره‌ی نه: «نگران نباش»

مهسا محب‌علی

رمان فارسي

چاپ: دهم، تهران، ۱۳۹۰

قیمت: ۳۲۰۰ تومان

داستان «نگران نباش» را دختری معتاد روایت می‌کند که در بحبوحه‌ی زلزله‌ای مهیب در تهران، به خیابان می‌زند و زندگي و نگرش نسل جوان ايرانی را توصیف می‌کند. در حقیقت این رمان گزارشی ا‌ست از اندیشه و عمل یک نسل عاصی که نه با گذشته‌ها پیوند محکمی دارد و نه آینده‌ی روشنی را پیش روی خود می‌بیند. این اثر در سال 89 برنده‌ی جایزه‌ی بهترین رمان از سوی بنیاد گلشیری شد.

شماره‌ی ده: «بونوئلی‌ها ـ نوشته‌های سوررئالیستی لوئیس بونوئل»

لوئیس بونوئل / ترجمه‌ي شیوا مقانلو

 مجموعه‌داستان اسپانيايي

قیمت: ۲۲۰۰ تومان

لوئیس بونوئل را از چهره‌های شاخص و از سردم‌داران سوررئالیسم در سینما دانسته‌اند. بونوئل که امروزه تمامی فیلم‌های او به عنوان آثاری کلاسیک جزء متون درسی دانشجویان سینما در جهان بررسی و نقد می‌شوند با دامنه‌ی دانش و اطلاعات زیادی که داشت سهمی انکارنشدنی در سینمای جهان دارد. در «بونوئلی‌ها» خوانندگان قرار است با وجهی از شخصیت هنری بونوئل آشنا شوند که برای مخاطبان فارسی‌زبان تاکنون کمتر معرفی شده و مهجور مانده است. بونوئل به قول ژان کلود کری‌یر ــ دوست و فیلم‌نامه‌نویس اکثر فیلم‌های او ــ با کم‌حرفی ادبی‌اش یادداشت‌هایی را خلق کرد که:

«چون نجات‌یافتگانی از اعماق، ارزش وجودی بسیاری دارند. آن‌ها بخش‌هایی از نویسنده‌ای هستند که او می‌توانست باشد، نویسنده‌ای ازدست‌رفته، نویسنده‌ای شبح که پشت یک فیلم‌ساز بزرگ پنهان شده است.»

کتاب «بونوئلی‌ها» روزنه‌ای است که با نگاه دزدانه‌ی ما به آن، جهان دیگری از بونوئل را برای‌مان نمایان می‌سازد.

سامان آزادی : هادي كي‌كاووسی، نويسنده مجموعه داستان قابل تاملِ «خط فاصله» است. اهل بندرعباس است و حالادر ايتاليا زندگي می‌كند. لذت‌بخش است گپ‌زدن با آدمی كه اهل تجربه است. هم با نمايش «فرار به ماه» برگزيده جشنواره اسكيناپ كوزوو شده، هم 67 روز از بندرعباس تا شهر وان تركيه ركاب زده. شايد به خاطر گستره علاقه‌های هردومان، اين گفت وگو در مسير سرراستي نرفته باشد، اما شك ندارم كه خواندني است.
  
    
    
    من عادت دارم، شايد به غلط، كه در عنوان يك مجموعه داستان دنبال چيزي بيشتر از فلسفه بازار و جلب مخاطب بگردم. خيلي وقت‌ها هم با سر رفته‌ام توي ديوار. اما مجموعه داستان تو، «خط فاصله» حالم را جا آورد. نخستين جمله كتابت با مردی شروع مي‌شود كه زل زده به راوی، و واپسين جمله كتاب هم از خيره شدن «ما» به آسمان می‌گويد. زل زدن و خيره شدن يكي از ذهني ترين مصداق هاي فاصله است. حالاچه فاصله آدم با آدم باشد، چه فاصله «ما» با آسمان. چه واكنشي نشان می‌دهي اگر ادعا كنم كه انديشه اصلي پشت كتاب همين «خط فاصله» است؟
    البته مي توان اين خيرگي را محصول موقعيتي دانست كه شخصيت در آن قرار مي‌گيرد. اما گويي مساله خود من هستم كه هميشه با موضوع خيرگي مواجه بوده ام. اينكه فقط نگاه كنی به يك وضع و به نوعي فاصله بيندازی بين خود و ديگری. شايد نوعي هراس باشد. هراس از تقابل و رويارويي با ديگری. مي‌توان يك نوع فوبيا دانستش يا يك بيماری لاعلاج. چيزي شبيه لال بازی و جالب است كه من هميشه به اين لال بودن متهم بوده‌ام. مخصوصا در جمع وقتی سكوت می‌كني و خيره می‌شوي، ناخودآگاه جمع را وارد نوعي دوئل می‌كنی اما جدا از اين، در داستان، خيرگي برايم نوعي فرار بوده شايد از بيان. هميشه چيزی اصيل در پوسته‌یی نهفته است كه گاه با هيچ كلامي قادر به بيان بيرون آمدن از فضای لايتناهي‌اش نيست. كافی است به پنجره اتوبوسی خيره شويد و چهره های ماسيده بر شيشه را ببينيد.
    
    هزاران نقطه طلايي از ورای آن چهره ها مشغول تابيدن هستند. كلمه در اين سكوت زاده می‌شود و توليدمثل می‌كند. از طرفی فكر می‌كنم كه خيرگی شايد از ملال هم باشد. انساني كه ديگر حرفی برای زدن ندارد. همه چيز با نگاه رد و بدل می‌شود. مثل رودخانه‌يي آرام كه در سكوتش از ميان جنگلی پرهياهو می‌گذرد.
    خيرگی به گمانم همين شكلی است. مردی كه تو گفتی در ابتدا به راوی زل زده، شايد از عبث بودن ديالوگ و كل ماوقع مطلع است و دلباخته راديوی ترانزيستوری‌اش است و گزارش فوتبالی ملال آور. مورد دوم هم شبيه است به اين. سكوت پدر و خيرگی به آسمانی كه قرار است پرتقال ازش ببارد. مساله اصلامردی كه زياد مي دانست نيست. برعكس بيشتر گويی يك جور خستگي است از اظهار. يعنی اينها انگار دنبال همان خط فاصله‌اند به قول تو تا با جدايی زنده بمانند و حالاكه خوب فكر می‌كنم می‌بينم اصلا انسان محصول جدايي است: جدايي كه با سقوط بوده از آسمان به زمين.
    
    از اين حرف آخرت ياد يكی از نقاشی‌های پرويز كلانتری افتادم. يك كار بدون عنوان كاهگل و اكريليك كه موجودی بين فرشته و انسان را در حال سقوط بر كاهگل نشان می‌دهد. وسط آن بوم، بيت «من ملك بودم و فردوس برين جايم بود» نوشته شده تا تكليفش را روشن كند. اما «جدايی» در داستان‌های تو، بيشتر از اينكه اين طور اساطيري باشد، فلسفي يا حتي روانكاوانه است. می‌خواهم دست بگذارم روی داستان «جايی براي پرت كردن دست آهنی قراضه» با آن راوی لامصب به معناي دقيق كلمه. راستش منتظر نبودم از نويسنده آن داستان چنين تعبير اساطيري بشنوم.
    مي داني بيشتر به خواب شبيه است. بلانشو در جايی گفته غرض مطلق من از خواب اين است كه خودم را از جهان مطمئن سازم. به گمانم برای من نوشتن همين بوده. يك جور اطمينان از لمس رويا. در مقابله با ترديد و فراموشی اتفاق می‌افتد. و داستان «جايي برای پرت كردن دست آهنی قراضه» دقيقا چنين وضعيتي دارد. مردی جداشده از يك جمع در گيرودار جدا كردن يك دست آهنی از خود است و در عين حال می‌كوشد با جمع رابطه هم برقرار كند، همان با دست پس زدن و با پا پيش كشيدن. اين وضعيتي است كه به گمانم او و خيلي‌های ديگر- منجمله ما- به آن گرفتارند و ناشی از موقعيت كابوس- روياواری است كه در آن گرفتار شده‌اند. اگر به دوروبرمان نگاه كنيم همه‌مان در چنين شرايطي زندگی می‌كنيم و تنها با درشت كردن يك لحظه از اين فرآيند است كه می‌توان به معنای جدايی پی برد.
    
    حالاكه از بلانشو اسم بردی، دوست دارم به يك وجه برون متني اين «جدايی» برسم. جايي از بلانشو چيزی خوانده بودم به اين مضمون كه خيلی ترسناك است كه بشود داستانی را در ده كلمه تعريف كرد. من بين روايت «جايی براي پرت كردن دست آهني قراضه» و اين عبارت بلانشو نزديكی زيادی می‌بينم. از طرفي در همين داستان رد پای پررنگي از تاريخ جنون فوكو هست. كار سختي نيست جاي گذاری آن كشتی با كشتی ديوانگان، و آن راوی با يكی از مجانين رنسانس. بلانشو و فوكو دو تا از تنهاترين‌هاي قرن گذشته‌اند. گيرم هركدام به شكلي. من روی تاثيرپذيری‌ات از اينها اصرار دارم. اتهام «لال بازی»ات را هم كه اضافه كنم، انگار اين «جدايی» يكی از مسائل اصلی هادی كيكاووسی است.
    بگذار داستاني برايت بگويم. سال‌ها پيش داستانی نوشتم به نام پُل. درباره دختری كه بعد از ديالوگ با يك كارتن خواب از روی پل تجريش مي‌پرد. مدتي بعد اتفاق عجيبي افتاد. صفحه‌يی از روزنامه كه از قضا حوادث هم بود- در بسته بندی يك جوراب مقابلم قرار گرفت. در راه كنجكاو شدم به خواندن عبارات و به واقعه رسيدم. دختری از روی پل تجريش خودش را پرت كرده بود پايين. اين همان ده كلمه دهشتناك بلانشو است كه منتها من پيشتر فرضش كرده بودم و شرح و بسطش داده بودم. حسی كه بعد از خواندن آن خبر داشتم حس غريبي بود.
    
    انگار كار من بوده باشد. يك جور نفرت بود و سرخوشی. شايد اگر جور ديگری ديده بودم آن دختر الان در صفحه آشپزی مشغول توضيح درباره پخت يك غذا بود، يا جايی بهتر. اين جدايی به هر شكل اتفاق می‌افتد: كه می‌خواهي شخصيتت را از دل موقعيتي نجات دهی و جايي ديگر سروكله اش پيدا می‌شود. تعبيری كه از كشتي ديوانگان دادی برايم جالب بود.
    هيچ وقت به آن فكر نكرده بودم. اما حالامي‌بينم كه انگار همان جذامي جذاب است كه رويه طرد خويش را دنبال مي كند. اصلاروايت اول شخص هم براي يك جذامي است- روايت مي كنم تا تطهير شوم- جذامي ها اغلب عادت دارند به نقل قول اول شخص مفرد. يك جور نقالي بي تصوير از خوابي كه ديده يي و براي اطمينان از آن ثبتش مي كني. من هيچ وقت بومي نوشت به معناي دقيق كلمه نبوده ام. اما «بحر» داستان دست روايات ديگري را هم به يادم مي آورد. در جنوب افسانه هاي بسياري درباره دريا وجود دارد. اغلب بر اين باورند كه دريا خواهر است. مهربان است. شايد برای نعماتي كه مي دهد. در فصل‌هايي از سال براي تشكر از دريا جشن‌های مختلفی برگزار می‌شود. اما در عين حال مجازات هم می‌كند و در اين‌باره افسانه‌هايي بسيار گفته شده. عجيب‌ترين اين‌ها درباره موجودی به نام منمنداس است.
    
    زني زيبارو كه پاهايي به شكل اره يا داس دارد و در شب‌های مهتابي با سرودی دلنشين ماهيگيران و جاشوهاي جوان را مي‌فريبد و چون آنها را به چنگ مي آورد از آنان كام می‌گيرد و سپس با پاهايش آنها را قطعه قطعه می‌كند. ظاهرا آدميان را دعوت مي‌كند تا به او بپيوندند اما درعين حال موجب مرگ شان هم مي‌شود. شكار او مردان تنها هستند- جذاميان- كه به آواز او فريفته مي‌شوند. اين افسانه‌يي جنوبي است كه همان طرد و پذيرش را به ذهن متبادر مي كند. گويي همان دوآليسم خرد و جنون است كه امكان گفت‌وگو ندارند به زعم من، و شايد فقط همان بسته بندی جوراب بتواند خوب توضيحش دهد.
    
    جالب شد. اين منمنداس شما انگار همان سيرن يوناني است، منتها انساني‌تر و پابسته‌تر به عليت. بين اسطوره هاي يونان فقط اوديسه با بستن دست و پاش به آواز سيرن‌ها گوش سپرد و زنده ماند. اتفاقي كه به شكلي نمادين براي تعدادي از شخصيت هاي داستاني تو هم مي افتد. در «سگ گنده خانه آجر قرمز»، «جايي براي پرت كردن دست آهنی قراضه» و به ويژه «خط‌فاصله». جالب است. اوديسه به خاطر تخريب معبد پوزئيدون نفرين مي‌شود و آوارگي می‌كشد. راوي داستان «خط فاصله» هم جايي می‌گويد معشوق نفرينش كرده. او هم آواره می‌شود. سايه‌يی از نفرين در باقي داستان‌هايت هم هست. اين يك جور قدري مسلكي نيست؟ مي‌خواهم بدانم در جهان داستاني‌ات جای اين تنهايی، اين خط فاصله، كجاست؟ بيشتر متكي به رفتار و پندار است يا مثل جنون و جذام در بند تقدير؟
    رودخانه‌يي را تصور كن كه با خروش در جريان است. برخي سعي می‌كنند خلاف جهت آب بروند برخي هم در جهت موافق دست وپا می‌زنند. می‌ماند دسته سومي كه می‌گذارند آب ببردشان، دست وپايي هم نمي‌زنند. شايد هم در مسير آب به شاخه‌يي برخورد كنند كه نجات شان دهد. اين را تو شايد بگويي قدری مسلكي يا برخي هم منفعل بدانندش. اما در واقع من بيشتر با ايده شوپنهاوری موافقم، جايي كه از اراده تصادفي سخن مي گويد.
    به گمانم انسان رودخانه‌يي قدرت كنترل و موفقيت در اين حجم آب را ندارد. من طرف اراده كور هستم. غوطه‌ور بودن در آبي كه مشغول بردنت است. درست مانند شخصيت داستان دوران كه با خود كتاب هم برده در اين رحم كوچك كه اتفاقا تمامش آب است. «خفه شدن آرام در آبي كه در آن غوطه ور بودم.» انسان دانا در روند زندگي خود، عاجز از كنترل جريان هاي سرنوشت است، درواقع اين منفعل بودن غرضي دارد: رسيدن به چيزي وراي قراردادهاي رايج، چيزي وراي زندگي جاري و طاري. شايد هم ناشي از مرضي ايده آليستي باشد.اينكه همه شرها را در اراده ببيني و تنها در هنر قابل اجر باشد. با تمام اينها ما سرانجام به آبشار خواهيم رسيد. ياس مطلق. تنها امكان رهايي را شوپنهاور، هنر می‌داند كه مايه آرامش است و اراده بينا را مستحقش مي‌داند. رستگاري از گرفتاری بشر، در انكار اراده اوست تا در خروش اين رود پر قيل وقال اسير نشوی. به قول قاآنی در كتاب پريشانش: «و نداني كه لذت سيري به ذلت اسيري نيرزد».
    
    جالب است. تو مدام از آدم هايي اسم می‌بري كه به آن ايده «خط فاصله» قوت می‌دهند. شوپنهاور، فيلسوف تنها، از قضا مدخل مناسبي است براي ورود به زبان داستان‌هايت. شوپنهاور منتقد سرسخت زبان پيچيده فلاسفه بود. زبان داستان‌های تو هم خيلي ساده است. بي تكلف و جاهايي حتي بی‌تشخص. اگر كمی كلی‌تر نگاه كنيم، وضع بقيه نشانه‌هايت هم همين طور است. نشانه‌هايي كه در داستان‌هايت تعبيه كرده‌يی، دست كم در لايه نخست، خيلي رو بازي مي‌كنند. نمونه‌هايي كه الان به ذهنم مي‌رسد حيوانات هستند و رنگ‌ها. انگار بناست- همانطور كه شوپنهاور می‌خواست- همه مخاطبان بالقوه بفهمند. همزمان كه اين بخش از حرف هايم را به چالش می‌كشي، دوست دارم بدانم جايگاه مخاطب در انديشه و حرفه هادی كيكاووسي كجاست. اين سوال تكراري را می‌پرسم چون ديگر مطمئن شده‌ام جواب تكراری نخواهم گرفت.
    در قطب شمال اسكيموها به خرس معتقدند. خرس، بخش مهمي از زبان بوميان است. آنها معتقدند خرس می‌تواند به انسان و انسان می‌تواند به خرس تبديل شود. خرس جزيي از زبان است باخرد و بسيار قدرتمند. من به خرس معتقدم كه زبان است و قابل تبديل شدن به انسان- هر نوع انساني. دوست ندارم زبانم شترگاوپلنگ باشد. ضمن اينكه هنر، بيان ساده مسائل پيچيده است نه بالعكس. من اين شكلي مي بينم، به همين سادگي و به دور از پيچش. اين شكلی خرس بهتری براي انسان- مخاطب- هستم. با تمام هراس‌های اين تقابل دوتايی می‌توانيم با هم رودررو شويم و فهمانده شويم. درباره حيوانات و رنگ‌ها هم موضوع همين تقابل است چون من علي‌القاعده طرف خرسم.
    
    يك جور طنز توي داستان هايت هست كه... نمي دانم چه اسمی می‌شود رويش گذاشت. حس خوبي دارد: اينكه يك يا چندتا از فاكتورهای اثري هنري به نامگذاري تن ندهند: طنزی كه گاهی عصبی است. تكيه‌اش هم عمدتا بر سوءتفاهم و عادی نمايي موقعيت‌های غيرعادی است. موقع خواندن گاهي ياد باستر كيتون می‌افتادم، اما اغلب شبيه طنزها و كمدي‌های ايتاليايي است. اين طنز در نگاهت چه جايي دارد، و در داستان‌هايت دنبال چه جايگاهي برايش بودی؟
    نوشتن، جنگي است ميان اضداد: شورشي هايي كه از درون برمي خيزند، با قلم مسلح مي شوند و روي صفحه كاغذ خودشان را اظهار مي كنند. هميشه بين اين دو گروه بوده ام. وسط بوده ام، ميان شورشی‌های درد و شورشی‌های مسرت. دنبال يك جور صلح بودم ميان اين دو و خوب می‌دانم مزاح سبب الفت درد است. من هميشه مديون اين نگاه بوده‌ام: وحدت ميان خنده و دهشت. اين عادی نمايی در جهت همان آشتي است. در طول اين سال‌ها نگاه من اين بوده و به غير از آتش بس كار ديگري از دستم برنمی‌آيد. ضمن اينكه اگر خوب به اطراف‌مان نگاه كنيم، می‌بينيم ما در چنين شرايطي زندگي می‌كنيم: موتورسواری كه با سرعت از پياده رو رد می‌شود و جوری به تو نگاه می‌كند كه انگار تو مرتكب اشتباه شده يي. كار من تنها گزارشي از اين قضايا بوده. همين. حالااين مي تواند تو را ياد باستر كيتون بيندازد يا كمديا دل آرته يا همان موتورسواری كه مطمئنم زياد ديده‌يي.
    
    خارج از اين گفت وگو گفتی كه در سفر شصت و چند روزه‌ات با دوچرخه دنبال مواد خام ادبی بوده‌یی. برايم جالب بود، چون به‌نظر مي رسد داستان‌هايت عموما ريشه‌يی مستقيم در واقعيت ندارد.
    مساله زبان است و زبان هم ذهن است: ذهني كه همچون اسفنجي در گذر زمان مملو از خرده تجارب است. پس پيش از نوشتن مجبوريم قدری زندگي كنيم، بعد با اين خرده دارايی‌های كوچك، كه اندك اندك جمع كرده‌يی، چيزی شكل می‌دهي: ظرفی مناسب جهت توزيع شير. بعد از همين سفر با دوچرخه بود كه خيلی‌ها به اين كار من خرده گرفتند كه خطرناك بوده و كلي مساله بی‌ربط ديگر كه به عقل هيچ مشاور خانواده‌یی نمي‌رسيد. مي داني من به الهام به آن شكل كلاسيكش زياد باور ندارم: اينكه در خانه‌ات بنشيني تا همه چيز نزول كند. براي فربه شدن روح- يا به قول همينگوي عميق شدن چاه درون- بايد ركاب‌هايی زد. برخي می‌گويند ماجراجويي. نمی‌دانم نامش چيست اما هر چه هست، به آن ظرف شير مربوط می‌شود. بگذار يك چيز ديگر هم بگويم.
    خيلي‌ها فكر می‌كنند داستان از هوا می‌آيد، اما حقيقتش اين است كه داستان‌ها از هوا نمي آيند. بايد وسط معركه ايستاد تا وارد ماجرا شوی. و من همان طور كه وسط ايستاده‌ام- بين گروه‌های متخاصم درون- به واقعيت چشم دارم تا نقطه شروع داستان جديد را بيابم. تمام داستان‌های من ريشه در همين واقعيت دارد.
    
    برنامه آينده ات چيست؟ و اينكه فكر می‌كني بازخورد اين كتاب چقدر در نوشتن‌های بعدي و چاپ كردن‌های بعدی موثر است؟
    طبيعتا يك نويسنده به بازخورد كتابش رجوع می‌كند. اما اين رجوع عين ايستادن مقابل آينه‌يی مقعر است. گاهی زيادی بزرگي، گاهی زيادی كوچك، گاهي هم اصلانيستي و سراسيمه دنبال خودت می‌گردي. واقعا نمي‌شود گفت چه چيز را نشان می‌دهد. بدون توجه به زوايای اين آينه در حال حاضر مشغول كار روی دو رمان و يك مجموعه داستان هستم كه يك رمان تقريبا به اتمام رسيده و همين روزها به ناشر خواهم سپرد و مجموعه داستان هم در مرحله جمع آوري داستان است و نيمي از راه را رفته است.

منبع : روزنامه اعتماد

«غرامت مضاعف» رمانی که سال‌های سال در ایران با نسخه‌ی سینمایی‌اش محبوب بود، بالاخره منتشر شد.

مجموعه‌ی «جهان کلاسیک» نشرچشمه در اولین روزهای بهار امسال با ترجمه‌ی «بهرنگ رجبی» یکی از مشهورترین رمان‌های «جیمز ام. کین» را راهی کتاب‌فروشی‌ها کرد. «غرامت مضاعف» از آن‌دست داستان‌هایی است که تنها به قفسه‌ی کتاب‌فروشی‌ها اکتفا نکرده و ستایشگران بسیاری در عالم سینما و تئاتر یافته است. جیمز ام. کین شانس این را داشته که در ایران به واسطه‌ی نسخه‌ی سینمایی رمان‌هایی همچون «غرامت مضاعف» و «پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند» شناخته شود؛ البته شانس عاشقانه‌ی جنایی «غرامت مضاعف» در این میان دوچندان بود. «بیلی وایلدر» و «ریموند چندلر» از ستایشگران همیشگی این رمان شدند و کمی بعد فیلم‌نامه‌ی مشترکی براساس این رمان نوشتند که تبدیل به یکی از ماندگارترین‌های سینمای کلاسیک شد. فیلمی که در کارنامه‌ی سینمایی بیلی وایلدر هم درخشید.

بیلی وایلدر درباره‌ی این رمان می‌گوید: «قبل‌تر از جیمز ام. کین "پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند" را خوانده بودم، می‌دانستم یک چیزی در چنته دارد و شعوری که خیلی از فیلم‌نامه‌نویس‌های آن دوره از آن عاری بودند. اول کار این داستان را در مجله‌ی "لیبرتی" منتشر کرده بود، وقتی "غرامت مضاعف" را خواندم حسابی این داستان هیجان‌زده‌ام کرد. راستش حتا به‌نظرم می‌شد آن را نسخه‌ی کامل‌شده و پخته‌تر "پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند" به حساب آورد. البته که من ترجیح می‌دادم همراه خود کین سراغ اقتباسِ این رمان بروم، اما آن‌موقع کین داشت توی یک کمپانی دیگر کار می‌کرد، برای همین هم من مجبور شدم باریموند چندلر عنق سر این فیلم‌نامه کار کنم. بااین‌حال رمان تکان‌دهنده بود و توی هر صفحه‌ای که جلو می‌رفتم انگار شلاقی می‌خوردم، تکان‌دهنده بهترین واژه‌ای است که می‌شود درباره‌ی این رمان به کار برد. آن روزها هنوز نوشتن رمان جناییِ این‌قدر تلخ باب نبود، ستاره‌های هالیوود هم می‌ترسیدند که نقش یک قاتل را بازی کنند، اما "باربارا استنویک" باهوش بود و درجا فهمید که بازی در نقش "فیلیس" چه‌قدر ماندگار است. البته برای پیدا کردن مردی که نقش "نف" را بازی کند هم دردسرهای زیادی کشیدیم، بالاخره "فردی مک‌موره‌ی" را را وادار کردم نقش نف را بازی کند، گفت: "ببین، یا مسیح، من الان دارم کمدی بازی می‌کنم، من ساکسیفون می‌زنم." من گفتم: "تو باید این قدم بزرگ رو برداری" و او هم قبول کرد، بعدها خودش گفت که این بهترین نقشی بوده که در تمام عمرش بازی کرده است.»

«غرامت مضاعف» یکی از پرحاشیه‌ترین رمان‌ها و فیلم‌های زمان خودش بود، ریموند چندلر بعدها گفته بود که هرگز در زندگی‌اش جانوری مثل بیلی وایلدر ندیده است، و بعدها گفته بود که تنها کشش داستان «غرامت مضاعف» بود که او را وادار به ادامه‌ی همکاری با وایلدر کرد. باربارا استنویک گفته بود با این رمان شیفته‌ی ادبیات جنایی شد و فردی مک‌موره‌ی شخصیت نف را غریب‌ترین شخصیتی می‌دانست که می‌شد در سینما و ادبیات دید.

بهرنگ رجبی در مقدمه‌ی این رمان نوشته است: «او را آغازگر رمان نوآر امریکایی خوانده‌اند. دشیل همت و ریموند چندلر و دیوید گودیس و جیم تامپسون و جیم الروی و همه‌ی استادان بعدی جنایی‌نویسی بی‌شک وام‌دار راهی‌اند که او باز کرد و پیمود. احتمالاً در تمام تاریخ، هیچ رمان پلیسی‌یی همزمان محبوبیت و موفقیت مالی‌يي را نداشته که دو رمان اول او یافتند: "پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند" و "غرامت مضاعف". تام ولف زمانی گفت: "هر کس می‌خواهد داستان‌نویسی یاد بگیرد برود رمان‌های جیمز ام. کین را بخواند." مگر چند نویسنده بوده‌اند که کسی درباره‌شان این‌چنین گفته باشد؟»

رجبی همچنین رمان «پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند» را هم از این نویسنده ترجمه کرده که از سوی نشرچشمه راهی وزارت ارشاد شده است. «غرامت مضاعف» این ‌روزها با قیمت ۴۸۰۰ تومان در ویترین کتاب‌فروشی‌هاست.

«نیمکت داغ» روایتی است از دنیای فوتبال، اما نه زمین سبز، که از نیمکت‌های سرنوشت‌سازی که کنار مستطیل سبز هستند.

این‌بار «حمیدرضا صدر» پژوهشگر و تحلیلگر فوتبال در «نیمکت داغ» سراغ چهره‌های مربی‌گری برجسته‌ی تاریخ فوتبال در جهان و ایران رفته است و از دنیای مردان شماره‌ی یک فوتبال نوشته است. او در سی‌ و یک فصل به بررسی عصر سی ‌و چهار مربی بزرگ فوتبال پرداخته است. «نیمکت داغ: از حشمت مهاجرانی تا الکس فرگوسن و ژوزه مورینیو» تنها روایتی از تاکتیک‌ها و تکنیک‌ها نیست، بلکه دکتر حمیدرضا صدر زندگی و آن‌چه را که اين مردان بیرون از دروازه‌ی استادیوم‌های فوتبال رویارویش قرار می‌گرفتند، در اين کتاب آورده است.

او در مقدمه‌ی «نیمکت داغ: از حشمت مهاجرانی تا الکس فرگوسن و ژوزه مورینیو» درباره‌ی این کتاب و این‌که ایده‌ی نوشتن این اثر از کجا آمده، نوشته است: «نخستين مربيانی که شناختيم چه کسانی بودند؟ آن‌ها را برای چه به ياد می‌آوريم؟ پيروزی تيم‌های‌شان اهميت داشت يا بازی‌هايی که ارائه مي‌دادند؟ شخصيت‌شان قوي بود يا هوش فراواني داشتند؟ ستاره‌های بزرگی در تيم‌شان بازی می‌کردند يا با دست خالی جلو می‌رفتند؟ مدير بودند يا مربی؟... انگاره‌ی اوليه‌ی اين کتاب برتافته از تحليل‌های تاکتيکي بود. اين‌که تيم‌های اوليه‌ی تاريخ با تعداد پرشمار مهاجم و تعداد انگشت‌شمار مدافع بازی می‌کردند. اين‌که سير تطور تاکتيکی چه بوده. رويکرد تاکتيکي در چه ادواری تغيير کرده و تاريخ فوتبال چگونه ورق خورده. مربيان موردبحث یا جايگاه تاکتيکي برجسته‌ای دارند يا اهميت تاريخی ويژه‌ای. ترتيب ارائه‌ی آن‌ها در فصل‌های کتاب مبتنی بر تقدم تاريخي است و مي‌توان از دورانی به دوران ديگر با نوعی پيوستگی تاريخی، به‌ روند تغييرات تاکتيکی از عصری به عصر ديگر دست يافت. نخستين مربی هربرت چاپمن انگليسي در دهه‌ی ۱۹۲۰ است وآخرينش پپ گوارديولا در آغاز دهه‌ی۲۰۱۰.»

نکته‌ی جالب این اثر پرداختن به «حشمت مهاجرانی» مربی قدیمی ایرانی در کنار چهره‌هایی همچون «الکس فرگوسن»، «فابیو کاپلو» و «ماریو زاگالو» است، حمیدرضا صدر در همان مقدمه‌ی کتاب درباره‌ی این چیدمان توضیح داده است: «اميدوارم خوانندگان ناآشنا با تاريخ فوتبال ايران و آسيا از ديدن نام حشمت مهاجراني در سياهه‌ی ارائه‌شده، تعجب نکنند. اين کتاب بدون پرداختن به فوتبال ايران با حفره‌ای خالي روبه‌رو می‌شد. جايگاه مهاجرانی ميان مربيان آسيايی يگانه است. پيش از او اکثر تيم‌های آسيايي در ديدارهای مقدماتی جام جهانی غايب بودند و نمايندگان راهي‌شده مسير کوتاهی را طی می‌کردند. مهاجراني اولين نماينده‌ی واقعی آسيا را راهی جام‌ جهانی کرد. او تيمش را در مصاف با همه‌ی نمايندگان قاره‌ی آسيا به‌علاوه‌ي استراليا، در ويترين جام جهاني جای داد. او برای اولين‌بار تيمی از غرب آسيا را راهی جام جهانی کرد. او در ايران با سامان‌دهي تيم‌های ملی جوانان، بنايی نو درانداخت و رکورد قهرمانی در آسيا بر جای گذاشت. انجام يک گفت‌وگوی مفصل با او و مرور بازی‌های تيم‌ملي به رهبری او، ترکيبِ بخشِ او در اين کتاب است.»

«نیمکت داغ» کتابی است در ۳۸۶ صفحه که به‌زودی از سوی نشرچشمه منتشر می‌شود. مردی که می‌خواست سلطان باشد: هربرت چاپمن، قهوه‌خانه‌های وين: هوگو ميسل، ارباب پير در سايه‌ی فاشيسم: ويتوريو پوتزو، پسر فوتبالی استالين: بوريس آرکاديف، مجارهای جادويی: گوژتاو سبس، فربه فراموش‌شده: ويسنته فئولا، پدربزرگ فوتبال مدرن: ويکتور ماسلف، پس از بازی يعنی همان قبل از بازی: سپ هربرگر، خانه‌به‌دوش هميشگی: بلا گوتمن، فراموش‌شدگان: خوزه ويالونا، لوييز کارنيليا و ميگل مونوز، پدرخوانده: هلنيو هررا، مرا الف صدا کن: الف رمزی، ققنوس خاکسترهای مونيخ: مت باسبی، ديالکتيک آقای رياضيات: والری لوبانوفسکی، پايان عصر معصوميت: ماريو زاگالو، توتال به‌علاوه‌ی فوتبال: رينوس ميشل، دکتر جکيل و مستر هايد: سزار منوتی و کارلوس بيلاردو، همه‌ی پسران من: حشمت مهاجرانی، آخرين رمانتيک: تله سانتانا، باشگاه، نه تيم‌ملی: جووانی تراپاتوني، رمانتيسم را فراموش نکن: الکس فرگوسن، اسب‌سوارها، اسب‌زاده نمی‌شوند: آريگو ساچی، جادوگر بزرگ: فابيو کاپلو، نامه‌ای با دو گلوله: گاس هيدينگ، الماس‌ها ابدی هستند: مارچلو ليپي، هم زيبا بمان و هم شمشير را از رو ببند: آرسن ونگر، ژنرال: اوتمار هيتسفلد، دو + دو نمی‌شود پنج: اتو رهاگل، جنون شش‌دقيقه‌ای: رافا بنيتس، کشتی بزرگ، توفان بزرگ: ژوزه مورينيو و توتال بارسا: پپ گوارديولا عنوان فصل‌های «نیمکت داغ» هستند.